Միայն Անիրաւը Թուրքին Կը Ներէ…

   Ոչ մէկ անհատ Հայ Ազգին անունով իրաւունք ունի թուրքին ներելու, այդ մէկը փորձելով արդարացնել քրիստոնէական հաւատքի ներողամտութեամբ, որովհետեւ «Ես թուրքին կը ներեմ» խօսքը իր մէջ թաքնուած ունի առնուազն քանի մը հոգեբանական բարդոյթներ.

     Առաջինը՝ Քրիստոսի պատուէրը պահելու պատրուակով, թուրքին ներելու «յայտնաբերութիւն»ը կը փխի այդ անձին հիւանդագին վիճակէն, որ կը կոչուի ստորակայութեան զգացում: Երբ տակաւին թուրքը ներողութիւն չէ խնդրած, անտեղիօրէն  բոլոր մարդոց հաճոյ երեւալու այս զազրելի յոյզը կրնայ ամէն ճշմարտութիւն խորտակել եւ արդարութիւնը թաղել:

     Երկրորդ՝ «Ես թուրքին կը ներեմ» ըսող անձը ինքզինքին հետ չի կրնար անկեղծ ըլլալ, որովհետեւ գիտակցելով հանդերձ Հայոց Ցեղասպանութեան ահաւորութիւնը, ան կը փաստէ թէ իր հոգիին մէջ որեւէ ցաւ կամ կսկիծ չէ զգացած: Անմեղներու պատարագը ո՛չ անոր միտքին, ո՛չ ալ հոգիին բան մը հաղորդած է: Ան ձրիօրէն կը ներէ  ակնթարթի մը մէջ: Իսկական քրիստոնեան ի՞նչպէս կրնայ անտարբեր եւ անհոգ ըլլալ այսպիսի ոճիրի մը դիմաց եւ անարդար գտնուիլ:

     Երրորդ՝ «Ես թուրքին կը ներեմ» ըսողը մահացու մեղքերէն մէկը՝ փղջախոհութիւն է որ կը գործէ Աստուծոյ առջեւ, այսինքն ան ինքզինքին ներելու իշխանութիւն եւ հանգամանք կու տայ երբ ինք ոչինչ մըն է, միայն` փոքրիկ մարդ մը:

     Վերոյիշեալ պատճառներով,  «Ես թուրքին կը ներեմ» ըսողը Աստուծոյ առջեւ կը մեղանչէ, որովհետեւ իր այս արարքով արդարութիւնը կը խորտակուի եւ ճշմարտութիւնը կը չգոյանայ: Հայոց Ցեղասպանութեան միջազգային ու թրքական ճանաչման եւ Հայոց հողային պահանջատիրութեան առնչուած զանազան տարազումներուն առընթեր մէջտեղ նետուած է ցեղասպանին ներելու գաղափարը՝ մղուած իբր թէ քրիստոնէական հաւատքէն, որ կը թելադրէ սիրել նոյնիսկ թշնամին:

     Վերջին շրջանին այսպէս կոչուած «հայ-թրքական հաշտեցման» զանազան նոյնիսկ անուղղակիօրէն պարտադիր փորձերու իբր հետեւանք, այս հոլովոյթը մեծ տարողութիւն ստացած է. հայ եւ թուրք մտաւորականներու եւ ուսանողներու հաւաքներ կը կազմակերպուին, երկու հանրութեանց երբեւէ չեղած բարեկամութիւնն ու անգոյ եղբայրութիւնը գովերգող շարժանկարներ կը նկարահանուին, լոյս կը տեսնեն նոյն յանկերգը կրկնող, համատեղ հեղինակուած կամ պատրաստուած հրատարակութիւններ եւ այլն, բոլորն ալ ֆինանսաւորուած կասկածելի աղբիւրներէ: Ցեղասպաններու այսօրուան յետնորդները լաւագոյն պարագային կը խոստովանին, թէ ցաւալի դէպքեր պատահած են երկուստեք, թէ պէտք է իրարու ներել, նոր էջ բանալ յարաբերութեանց մէջ. ամէնէն ծայրայեղ պարագային՝ աշխարհասփիւռ հայութեան կոչ կ’ուղղուի վերադառնալ պապերու բնակավայրերը, սակայն … թրքական կամ քրտական գերիշխանութեան տակ: Այդ ձեռնարկները, դժբախտաբար, օտար պետութեանց կողմէ շռայլօրէն կը քաջալերուին յետին նպատակներով:

     Այս մօտեցումը, իրականութեան մէջ, քրիստոնէական ներման գաղափարի քօղին տակ կը հետապնդէ՝ տարածաշրջանին մէջ կայսերապաշտական տէրութեանց աշխարհաքաղաքական ծրագիրներու իրագործումը, որոնց կիզակէտը հայոց պահանջատիրութեան թաղումն է, մանաւանդ հայրենիքի գրաւեալ հատուածը մեր ժողովուրդի այսօրուան ու գալիք սերունդներուն յիշողութենէն առյաւէտ ջնջելու դաւադրութիւնը… Այս ծրագիրի իրականացման համար կ’աշխատին հայկական միջավայր թափանցած զանազան քօղարկուած կասկածելի կազմակերպութիւններ եւ խմբաւորումներ, որոնց շարքին՝ քրիստոնէական կեղծուպատիր շղարշով պարուրուած զանազան աղանդներ:

     Այս խօսքս կ՛ուղղեմ ընդհանրապէս մեր ազգի կարգ մը թշուառ իմաստակներուն եւ թուլամորթ մորթապաշտներուն, որոնք կը կարծեն թէ իրենք չափէն աւելի քաղաքակրթուած են կամ` քրիստոնեայ: Կ՛ուզեմ մասնաւորապէս մատնանշել այն սուտ քրիստոնեաները, որոնք իրենք զիրենք «ներածած» են Հայաստանի Հանրապետութեան սահմաններէն ներս եւ հայկական Սփիւռքի զանազան օճախները ու 1700 տարեկան քրիստոնեայ հայուն քրիստոնէութիւն կը «քարոզեն», ինչպէս որ փորձած են ասկէ առաջ ալ, հետապնդելով մութ քաղաքական հաշիւներ, դրամի զօրութեամբ:    

     Հայոց հայրենիքի՝ Հայաստանի արեւմտեան բռնագրաւեալ հատուածի ազատագրումը Հայոց պահանջատիրութեան հիմքը կը կազմէ: Սակայն օտար կողմերու դաւադիր միջամտութեանց ալ իբր արդիւնք, վերջին տասնամեակներուն, հայկական միջավայրին մէջ աւելի եւս կը շեշտուի Հայոց Ցեղասպանութեան միջազգային ճանաչման հարցը միայն, որ հայ հանրութեան կը ներկայացուի իբր Հայ Դատի լուծման առաջին հանգրուանը: Մենք՝ հայութիւնը ի՞նչ կը հասկնանք Հայ Դատ ըսելով: Չե՛ն ալ սահմաներ Հայ Դատ հասկացողութիւնը: Մեր ազգի զաւակներէն շատ-շատերու համար, Հայ Դատի լուծումը հաւասար դարձած է Հայոց Ցեղասպանութեան փաստի միջազգային, մանաւանդ Թուրքիոյ կողմէ ճանաչումին ու … այդքա՛ն միայն:

     Կարեւոր պարագայ մը կ’ուզեմ յստակացնել. երբ հայութենէ պաշտօնապէս ներողութիւն կը խնդրուի թրքական բարձրագոյն պաշտօնական կողմէ մը, միայն այն ատեն կրնանք մտածել ներելու հնարաւորութեան մասին, պայմանաւ որ նախապէս հայոց վերադարձուին մեզմէ խլուած բոլոր իրաւունքները, առաջին հերթին բռնագրաւուած Արեւմտեան Հայաստանի հողերը:

     Ներելու մասին խօսելու համար տակաւին շատ կանուխ է, որովհետեւ իսկութեան մէջ ներկայիս թրքական պաշտօնական ոչ մէկ կողմ ոչ միայն հայոցմէ ներողութիւն չի խնդրեր՝ իր նախնիներուն հայութեան նկատմամբ կատարած ահաւոր ոճիրներուն համար, այլ լպիրշ կերպով կ՛ուրանայ իր նախնիներուն կատարած ոճիրները, իսկ աւելին՝ խեղաթիւրելով իրականութիւնը կը փորձէ հակառակը ցոյց տալ աշխարհին, համայն հայութիւնը ներկայացնելով իբր դաւադիր ժողովուրդ մը, որ նոյն ստորութիւնը Արցախի հարցով կ՛ընէ իր հոգեղբայր ազրպէյճանական իշխանութիւնը:

     Ներելը ցեղասպանը քաջալերել կը նշանակէ: Ինչո՞ւ շտապենք, երբ առանց յանցագործին ապաշխարութեան ու նախապէս անոր զոհի ժառանգներուն կատարելիք հատուցման, արդարութիւնը կը չգոյանայ: Ներողութիւն խնդրելու պարագային թուրքը իր խնդրանքը պէտք է հիմնած ըլլայ արդարութեան եւ տրամաբանութեան վրայ, այլապէս այդ մէկը ներողութիւն խնդրել չի նշանակէր:

     Մինչ թուրքը չկրցաւ հայը բնաջինջ ընել հարիւր տարի առաջ, այժմ թուրքին դաշնակից այս սուտ քրիստոնեաները վայրագ յարձակում կը գործեն հայուն գոյութեան վրայ: Սուտ քրիստոնեաներու եւ աղանդներու ազդու զէնքերէն մէկը, մարդոց միտքերուն մէջ մշուշոտ մթնոլորտ մը ստեղծել եւ տրամաբանութիւնը վերացնելն է: Առաջարկուած ներումի ձեւը մարդկային առողջ տրամաբանութիւնը կը խախտէ եւ պատճառ կը դառնայ որ չարիքը շատնայ աշխարհի վրայ: Անարդա՛ր, սո՛ւտ եւ շինծո՛ւ է աժանօրէն ներելը:  Քրիստոսի ուսուցումը այս տեսակի ներման հետ աղերս չունի ո՛չ մօտէն եւ ո՛չ ալ հեռուէն: Քրիստոսի բոլոր պատուիրանները հիմնուած են արդարութեան եւ տրամաբանութեան վրայ, հետեւաբար թող ամէն ոք իր պատասխանատուութիւնը կրէ յաչս հայոց պահանջատիրութեան, որովհետեւ Արդարութիւնը պէտք է վերականգնի:   

     Մեր ժողովուրդին նկատմամբ իրականացած ահաւոր ոճիրին հատուցո՛ւմը պէտք է կատարուի, արդարութի՛ւնը պէտք է հաստատուի ցեղասպան թուրքին եւ քիւրտին ներելէ ու ամէն հաշտեցումէ առաջ: Իսկ արդարութիւն չկա՛յ եւ չի՛ կրնար ըլլալ առանց հատուցման:

     Ալ կը բաւէ զիջողականութիւնը…

     Այսօր բացի թուրքէն գրեթէ ամբողջ աշխարհ կը ճանչնայ Հայոց Ցեղասպանութիւնը, պարզապէս անոր համար որ ճշմարտութիւնը չի կորսուիր ինչպէս գրուած է Աստուածաշունչին՝ Մատթէոսի Աւետարանին Ժ. գլուխին 26-րդ համարին մէջ. «Չիք ինչ ծածուկ, որ ոչ յայտնի լիցի»:

     Այս նոյն սուտ քրիստոնեաներուն նմանակներն են որոնք այսօր արաբական աշխարհի զանազան երկիրներուն մէջ ծծումբով ու կրակով սուտ իսլամութիւն կը «քարոզեն» հազարաւոր մարդիկ սպաննելով: Քրիստոս այսպիսիները սատանայի որդիներ անուանեց:

     Եկէք սիրելի հայե՛ր, բոլո՛ր հայեր, համաձայնինք, որ թուրքին ու քիւրտին ներելու կամ չներելու դատարկ խօսակցութիւններու ժամանակ չունինք: Միացնենք մեր ոյժերը եւ պայքարինք կարելի բոլոր միջոցներով ու ազատագրե՛նք բոլոր մեր գրաւեալ հողերը եւ տիրանանք մեր արդար իրաւունքներուն:

     Ա՛յս է Քրիստոսի Պատուէրը…:

 

Յարութիւն Իսկահատեան

Պէյրութ, 4 ՍԵպտեմբեր 2017

Կարդացէք նաև

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Facebook Iconfacebook like buttonTwitter Icontwitter follow button
 

STAINLESS STEEL

 

–>