ՃԻՊԷՅԼԻ ԹԻՒ 1654 ՈՐԲԸ

Ֆրանսական բանակը 1924-ին դիրք բռնեց  Ճիպէյլի որբանոցին շրջակայքը, մեր  որբանոցին մօտերը, ծովու հայեացքին: Բոլոր տղոց արգիլուած էր թեքերիլ տուեալ շրջաններուն  մէջ , իսկ մեր որբանոցի ճարպիկ եւ արկածախնդիր տղան որուն անունն է Մանուէլ Մաճառեան,փախուստ կու տայ  պարիսպէն եւ կը դիտէ վարժութիւն  կատարող  3-4 զինուորներ, որոնք  զինավարժութեան փորձ կը կատարեն միաժամանակ:  Զինուորներէն մէկը, որ հետագային պարզուեցաւ որ սպայ մըն էր, կը  վիրաւորուէր ստամոքսէն: Մանուէլ անմիջապէս դուրս կու գայ իր թաքստոցէն, կը հանէ  շապիկը  եւ իր գօտիով լաւ մը կը կապէ  ծանր կերպով  վիրաւորուած սպային փորը:  Մանուէլին  գօտիին շապիկին  վրայ արձանագրուած էին անոր որբանոցի թիւը՝  1654։
Մանուէլի մտերիմ ընկերներէն էին Լուտեր Եարտըմեանը, Յովսէփ Յովսէփեանը, Անդրանիկ Օհանեանը: Երկու կամ երեք  շաբաթ  ետք, կազդուրուած  սպան  կ’այցելէ  որբանոցը, հետը բերելով  Մանուէլի շապիկն ու գօտին: Ան,տնօրէնին ներկայութեան գրպանէն կը  հանէ 400 (չորս հարիւր) եգիպտական ոսկի  գումար մը եւ կը նուիրէ որբանոցին: Սպան  նաեւ  իր մօտ  կը կանչէ Մանուէլը,  գիտնալէ ետք, թէ Մանուէլն էր թիւ 1654 գօտիին տէրը՝ զինք  փրկող  պատանին:   Իբրեւ  շնորհակալութիւն, սպան   հեծանիւ մը, զոյգ մը ֆութպոլի կօշիկ կը նուիրէ Մանուէլին եւ  Ֆրանսերէն բառարան մը, որպէսզի լաւ սորվի փրկած սպային լեզուն:  
Հատուած “Կեանքը Որբանոցներուն Մէջ” գիրքէն։
Պատրաստեց Կարօ Տէրունեան։

Կարդացէք նաև

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Facebook Iconfacebook like buttonTwitter Icontwitter follow button