ՈՒԽՏԱԳՆԱՑՈՒԹԻՒՆ ԴԷՊԻ ԹՈՒՐՔԻԱ…

Ժամանակէ մը ի վեր ականատես կը դառնանք մեր ժողովուրդին համար անպատուաբեր, մեր ազգային արժանապատուութիւնը վիրաւորող երեւոյթի մը: Մեր մտահոգութիւնը առաջին ակնարկով մտահոգիչ չթուիր ընթերցողին£ Արդարանալու ինչպիսի փորձեր ալ կատարուելու ըլլան, երեւոյթը իր խորքով ու հետեւանքներով մեզի համար կը մնայ մտահոգիչ:
Յուրախութիւն մեր ընթերցողներուն, մատնանշելիք կէտը ազգային քաղաքական դէպք մը է եւ ոչ ալ ներհամայնքային հրատապ կացութիւն մը£ Բայց, համայնքային մեր առօրեային մէջ առկայ են երեւոյթներ, շատ յաճախ անմեղունակ սքեմի տակ, համեստ արտաքինի մը ետին կը ծածկեն ապագայ վտանգի մը ախտանշանները: Առկայ են երեւոյթներ, որոնք յաճախ կը վրիպին մեր ակնարկէն, սակայն խորքին մէջ, մեր ազգային գիտակցութեան բազկերակին ջերմաստիճանը կը բացայայտեն, կը մատնեն հայապահպանութեան եւ մեր ազգային գիտակցութեան ընկալումը:
Այսօր, թերեւս ալ քիչ մը ուշացած, անհրաժեշտ կը նկատենք մատնանշելու մեր համայնքի կեանքին մէջ ի յայտ եկած ախտ մը, որ կը նսեմացնէ մեր ժողովուրդը, կը հարուածէ հայապահպանումի եւ ազգային գիտակցութեան մեր զգացումները:
Երեւոյթը, որ առաջին ակնարկով երկրորդական ու յստակ ուշադրութեան առնուելու անարժան կը թուի, վերջերս նկատուող արաբերէնի թարգմանուած թրքական հաղորդաշարներու հանդէպ կոյր սիրահարութիւնն է…: Կ’ամչնանք այս տողերը գրելու: Տակաւին հայ ժողովուրդի հոգեբանութեան ու առօրեային մէջ չէ սպիացած ու չի կրնար սպիանար Մեծ Եղեռնի, քսաներորդ դարուն սկիզբը մեր ժողովուրդին դէմ կազմակերպուած ու գործադրուած ցեղասպանութիւնը: Սակայն ճիշդ պիտի չըլլայ ծածկել իրողութիւնը: Թերութիւնները մատնանշելով եւ լուծումներ ներկայացնելով կը դարմանուին£
Դժբախտ իրողութիւնը այն է, որ լիբանանեան եւ արաբական հեռատեսիլի կարգ մը կայաններ ամենօրեայ դրութեամբ թրքական հաղորդաշարներ «թարգմանաբար» կը սփռեն, որուն հանդիսականներուն իննսուն ինը առ հարիւրը Հայկ Նահապետի զաւակներն են…: Հայ այր մարդիկ, երիտասարդներ, հայ կիներ, աղջիկներ, չափահասն ու անչափահասը, մասամբ նորին, կը հետեւին այս նողկալի հաղորդաշարներուն, բարոյական դասեր կը քաղեն ու կը քաջալերեն այդ ժապաւէնները:
Ի՞նչ գրաւչութիւն ունին այդ հաղոդրաշարները, որ հայը, այս պարագային լիբանանահայը «դժբախտաբար, ոչ միայն լիբանանահայերը…» իր սրբութիւնները եւ ազգային գիտակցութիւնը ուրանալու կը մղէ: Հայուն ազգային արժանապատուութիւնը այսքա՞ն պարպուեցաւ իր արժանիքներէն, որ մոռնայ իր երէկի եւ այսօրուան ողբերգական առօրեան, մոռնայ իր միլիոնաւոր նահատակները, անոնց արիւնը, յափշտակուած հայրենիքը, քանդուած եւ իւրացուած մշակութային կոթողները, անոնց վրէժխնդրութիւնն ու անէծքը…:
Այսօրինակ հաղորդաշարներ, գեղարուեստական արժէք չունենալու կողքին, բարոյապէս աւելի կը խաթարեն դիտողը: Իբրեւ թէ առօրեայ միջավայրէ վերցուած ըլլան անոնց նիւթերը, սակայն բարոյական գայթակղութիւններէ բացի ոչինչ ունին անոնք…: Այստեղ ոմանք պիտի հարցնեն, Հայաստանի հեռատեսիլի կայաններէն սփռուող հաղորդումներուն եւ յայտագիրներուն որակը£ Կ’ընդունինք, որ բաւարար չափով գոհացուցիչ չեն անոնք: Սակայն, Հայաստանի հեռատեսիլի կայաններէն սփռուող թերի պատրաստութիւնները արդարացուցիչ պատճա՞ռ են, թրքական հաղորդաշարներու վրայ խուժելու…: Ո՞ւր մնացին մեր ազգային առաքինութիւնները, որոնցմով կը սիրենք հպարտանալ յաճախ: Ո՞ւր մնաց մեր պատիւը, հայու արժանապատուութիւնը, մեր նահատակներուն յիշատակը: Ո՞ւր մնաց հայապահպանումը, իբրեւ հայ մտածելու եւ գործելու եւ մեր ազգային նպատակներուն իրականացումին համար անվհատօրէն պայքարելու մեր կամքը: Ազգայնամոլութիւն չենք քարոզեր: Մենք կը խօսինք այլասեռումի եւ բռնախլուած իրաւունքներու, նահատակներու հանդէպ յարգանքի եւ իբրեւ հայ եւ իբրեւ մարդ արժանապատուութեան տէր մնալու գիտակցութեան մասին: Մենք կը խօսինք անիրաւուած դատի մը հետապնդման ու հողային պահանջատիրութեան մասին: Իսկ մեր հայրենակիցներուն հարիւրէն իննիսունը, ամենօրեայ դրութեամբ, բացառիկ վայելք մը չկորսնցնելու խաբկանքով կը շտապեն դիտելու այդ հաղորդաշարները: Հաղորդաշարին կը յաջորդեն հեռաձայնային քննարկումները, սուրճի գաւաթի շուրջ վերլուծութիւնները, յաջորդ օրը հաղորդաշարին կրկնութիւնը դիտելու յանձնառութեամբ…: Մենք կը մոռնանք, որ մեր այս անամօթ ու աժանագին կեցուածքներով կ’անպատուենք անապատներուն մէջ մնացած մեր նահատակներուն սրտերը…:Հաւանաբար ժամանակի հարց է, վստահաբար մենք ալ պիտի ունենանք «կ’ակնկալենք» հայկական պատրաստութեամբ հաղորդաշարներ, սակայն եթէ նոյնիսկ այսօր չունին հայկական հեռատեսիլի կայաններէն սփռուող հայրենիքի պատկերը, հայ լեզուն ու հայ ոգին խորհրդանշող յայտագիրները շատ աւելի նախընտրելի ու գրաւիչ են քան թրքական հաղորդաշարները:
Այստեղ չ’աւարտիր, մեր լիբանանահայ համայնքին համար ոչ նախանձելի այս երեւոյթը: Լիբանանահայեր ՙուխտագնացութեան՚ կþերթան այդ հաղորդաշարներուն նկարահանման վայրերը…: Ոմանք մինչեւ իսկ անոնց դերասանները կը փնտռեն… յիշատակի նկարներ ունենալու նպատակով…£ Անպատուաբեր այս երեւոյթը կը սպասէ համայնքի ղեկավարութեան խօսքին…:
ԱՀԱՐՈՆ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ
www.araraddailynews.com

Կարդացէք նաև

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Facebook Iconfacebook like buttonTwitter Icontwitter follow button