Թո՛ղ Համբուրեմ Ձեռքերը Այն…

ԺԱԳ Ս. ՅԱԿՈԲԵԱՆ

 

Հազար ողջոյն այն ձեռքերուն մեսրոպազօծ, որ միմիայն

Երեք տասնեակ այբբենգիմով ես տէ՛ր դարձայ հայ գանձատան

Մը հոգեւոր, եւ արքայի՛ պէս ես եղայ մեծահարո՛ւստ:

 

Թո՛ղ երջանիկ ու երկիւղած ես համբուրեմ որդիաբար

Այն ձեռքե՛րը, ձեռքե՛րը սուրբ եւ մայրական, որ խարխափող

Ձեռքերուս մէջ դրին իբրեւ կարկանդակ գի՛րքը հայերէն:

 

Քահանայի մը հանգոյն թո՛ղ նշխար որպէս ես համբուրեմ

Հայաճաճանչ ձեռքերը այն, որ՝ իմ կեանքիս արշալոյսին՝

Այբբենգիմի մեսրոպակերտ տաճարին դո՛ւռն ինծի բացին:

 

Թանկ նուէր մը ստացողի պէս համբուրեմ շնորհապարտ՝

Ձեռքերը այն, որ՝ նորաբաց աչքերուս դէմ զարմանահար՝

Ծագեցուցին արշալոյսը մաշտոցածին Այբուբենին:

 

Թո՛ղ համբուրեմ ձեռքերն այն հայ, որ կը գրե՛ն երբ հայերէ՛ն՝

Կը սրբանան միւռոնովը Այբբենգիմին, որ կը կաթի

Գրիչն ի վար մկրտելով եւ օծելով էջերը՝ հա՛յ:

 

Զմայլավառ թո՛ղ համբուրեմ հայ ձեռքերը ճարտարապետ,

Որ հայերէն երբոր գրեն, թէեւ թուղթի վրայ՝ հայ լեզուի

Կարծէք պալատ կը կառուցեն ոսկիէ թանկ Այբբենգիմով:

 

Ի՛նչ օրհնութիւն են ձեռքերն այն հայատրոփ, որ մայրական

Սուրբ ստինքի բաժակով ջինջ կաթին հետ՝ հայ մատեանէն

Հայ մանուկին կը խմցնեն նաեւ կաթը Այբուբենին:

 

Թո՛ղ համբուրեմ ձեռքերը այն, որ՝ խնջոյքի մը մէջ կարծէք՝

Հայ մատեանին ճոխ սեղանէն կը խմցնեն կը կերցնեն

Այբբենգիմի հացը համեղ եւ հայ լեզուի գինին ազնիւ.

 

Զի մէն մի հայ տառ, զոր ձեռքը հայ գոհար գոհար կը շարէ,

Սուրբ Մեսրոպի մէկ համբոյրն է, որ կը ծաղկի նման վարդի

Որպէս հայ բառ, եւ կը բուրէ մասունքի պէս սրբութիւն:

 

Ըսէ՛ք, ի՞նչպէս չհամբուրեմ ես ձեռքերն այն հայաթաթաւ,

Որ ափերըս կը լեցնեն Այբբենգիմի վառ դրախտէն

Քաղուած գոյն գոյն ծաղիկներով, երբ կը գրեմ ես հայերէն:

 

Թո՛ղ համբուրեմ, իբր հայր օրհնեմ հրեշտակի անոյշ, բարի

Ձեռքերը այն, որ՝ մանկական ձեռքերուս մէջ՝ շոքոլա՛

Իբրեւ դրին Այբբենարան մը, որ եղաւ իմ մայրենի

Լեզուիս գիրքը առաջին:

 

Օգոստոս 2017

Կարդացէք նաև

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Facebook Iconfacebook like buttonTwitter Icontwitter follow button