ՀԱՅՈՒ ՀՈԳԻՆ

0
468

Երկնի ձեռքով օրհնուած միւռոնի պէս սրբազան

Հայու հոգին կը ծփայ աւազանին մէջ կեանքի

Ինչպէս արեւը ոսկի լիճին վրայ Սեւանի …

 

Ես կը տեսնեմ շուքը իր վրան պատին ամէն տան

Պատկերին մէջ հոն կախուած «Այբ ու բէնին» հիասքանչ,

Քովը Մասիսը բազմած, հայու սրտեր մէջն առած …

 

Պաշտամունքի խունկին պէս հայու հոգին կը ծփայ

Աղօթքին հետ Յարութեան, կտակ առած Խաչեալէն

Հազար անգամ խաչուելով՝ համբարձման հետ ետ կուգայ …

 

Կուգայ ձիրքով մը տարբեր ժառանգուած պապերէն

Ու կը ծաղկի կը ծաղկի նոյնիսկ քարերու տակէն,

Հազարի պէս կը բուրէ եթէ մինակ է անտէր …

 

Ու կը մեծնայ կը շողայ հայու հոգին թռչելով

Մանուկներու երգերով, տարեցներու աղօթքով …

Ինձ կը թուի կը թռչի հրեշտակի թեւերով …

 

Ի՜նչ մը ունի հայ հոգին, ի՜նչ մը տարբեր ուրիշէն,

Հայերէնով կը խօսի Աստուծոյ հետ իր հզօր,

Ու երբ հասնի յաւերժին՝ խաչքարերէն կը խօսի …

 

Գրող՝ ճարտարագէտ  Թադէոս Եսայեան

Պատկերի  ձեւաւորում՝ Շաքէ Մանկասարեան

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here