ՆԵՐԿԱՅԻՍ ԳՐԵԹԷ ՉԿԱՆ ԱՅՍՊԻՍԻ ՄԱՐԴԻԿ…

Բարեկամս` ՙԱրարատ՚ի ընթերցող մը, ուշադրութեանս յանձնեց, թէ ալեհեր հայրը, որ ժամանակին յաճախ կ’այցելէր խմբագրատուն եւ իր բարի թելադրութիւնները կը փոխանցէր տողերս գրողին, անտեսելով իր առողջական պայմանները, զաւակէն կը փափաքի ընկերակցիլ իրեն, կրկին անգամ այցելելու խմբագրատուն, շարունակելու իր երբեմնի զրոյցները: Յարգանք արտայայտող նայուածքով մը, ընկերոջս երկիւղածութեամբ փսփսացի` գիտես ներկայիս գրեթէ չկան այսպիսի մարդիկ…:
Ընդունեց:
Դժբախտաբար մեր ազգային հաւաքական կեանքին մէջ սկսած են նուազիլ այնպիսի մարդիկ, որոնց համար գաղափարի եւ միութեան համար ծառայութիւնը, այլ հաճոյքներէ առաջ եւ վերջ` հաւատքի, նուրիրումի եւ համոզումի արտայայտութիւն է միաժամանակ: Ինչպէ՞ս չգնահատել համեստ ու սովորական մարդիկ, որոնք երկար տարիներ այս կամ այն միութեան դրօշին տակ հաւատքով ծառայած են մեր հաւաքականութեան: Քանիներ մնացած են անոնցէ այսօր..: Քանիներ կը յիշենք այսօր: Եւ եթէ տակաւին մնացած են այդպիսի նուիրեալներ, ինչպէ՞ս կþարտայայտենք մեր երախտիքը անոնց հանդէպ: Ինչպէ՞ս կը վերաբերինք մեր երախտաւորներուն հանդէպ որպէսզի նոր սերունդը դասեր քաղէ երէցներուն ցուցաբերուած յարգանքէն: Չեմ փափաքիր յիշատակել պարագայական կամ մասնակի դէպքեր: Ընդհանրութեան մէջ կը փորձեն դիտել ցաւը, առանց հատուածականացնելու պատասխանը: Հարցումը կþուղղեմ բոլորին` լիբանանահայ ազգային կեանքի մէջ գործող բոլոր կառոյցներուն. անհրաժեշտ յարգանքը կը մատուցենք արդեօ՞ք մեր երէցներուն: Պատասխանը պիտի ձգեմ ընթերցողին խղճին:
Վաղը Կիրակի քառասունքն է մեզմէ յաւերժ մեկնող երեք տարբեր անձնաւորութիւններու: Մեր միաւորներուն մէջ երկարամեայ ծառայութիւններով իրենց օրինակելի դրօշմը լքած երեք անցաւորներ. Աւետիս Տէմիրճեան, Հայկարամ Գալինճեան եւ Ստեփան Գեսթենեան: Ընթերցողը պիտի հարցնէ` ինչպիս՞ ի յայտարար մը կը միացնէ երեք հանգուցեալները, որոնց մասին կը գրուին այս տողերը համեստ: Պատասխանը պարզ է` երեք ալ անբասիր ու մաքուր նկարագիրի տէր անձնաւորութիւններ, եկան եւ անսակարկ ծառայեցին Սոցիալ Դեմոկրատ Հնչակեան Կուսակցութեան, Հայ Մարմնամարզական Միութեան: Տագնապեցան ազգային, կուսակցական միութեանական դժուարութիւններով, ոգեւորուեցան անոնց յաղթանակներով: Անսայթաք մնացին պատնէշի վրայ: Տեղի չտուին դժուարութիւններուն: Տակաւին աւելին` իրենց անհատական արժանիքներով, տիպար կուսակցականի եւ միութենականի օրինակով արժեւորեցին Կուսակցութիւնն ու Միութիւնը: Այո, եկան ծառայեցին ու մեկնեցան, բայս բարի աւանդ ձգեցին մնացողներուն մօտ: Ծառայութեան ու նուիրումի տիպարներ դարձան բոլորին համար: Մենք, անոնց շառաւիղին հետեւորդները բազմաթիւ դասեր ունինք քաղելիք մեր երախտաւորներէն: Հաւաքականութիւն մը, ընկերութիւն մը կþապրի ու կը ծաղկի երբ վարձահատոյց կը դառնայ իր երախտաւորներուն, երբ կը պահպանէ Կուսակցութեան ու Միութեան աւանդութիւնները, երբ կը յարգէ իր արժանաւորները ու կը խոնարհի արժէքներու վաստակին առջեւ: Գաղութահայ կեանքը կþապրի այսօրինակ նուիրեալներու սով: Աւետիս Տէմիրճեան, Հայկարամ Գալինճեան եւ Ստեփան Գեսթենեան պիտի մնան այն երախտաւորներու շարքին, որոնց յիշատակին առջեւ պիտի խոնարհինք բոլորս:
ԱՀԱՐՈՆ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ
www.araraddailynews.com

Կարդացէք նաև

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Facebook Iconfacebook like buttonTwitter Icontwitter follow button

 

STAINLESS STEEL