ՄԻՆՉԵՒ ԵՐ՞Բ ՔԵՐՐԻ ՊԻՏԻ ՇՐՋԻ ԹԷԼ ԱՒԻՒԻ ԵՒ ՌԱՄԱԼԼԱՅԻ ՄԻՋԵՒ

0
145

Միացեալ Նահանգներու պետական քարտուղար  Ճոն  Քերրի Փետրուար ամիսէն ետք, հինգերորդ այցելութիւնը կատարեց  Միջին Արեւելք: Շաբաթավերջին, երեք   յաջորդական  օրերու ընթացքին, Քերրի երեք անընդմէջ հանդիպում  ունեցաւ  վարչապետ  Պենիամին Նեթանիահուի եւ  նախագահ  Մահմուտ Ապպասի հետ:  Ամերիկացի դիւանագէտը  փորձեց   տեղաշարժ մը արձանագրել  իսրայէլապաղեստինեան  բանակցութիւններու գործընթացէն ներս, սակայն վերջաւորութեան, իր  ձախողութիւնը խոստովանելով   մեկնեցաւ  Շրջանէն:

Ժամանակը հասած է, որպէսզի Միացեալ Նահանգներ, ՄԱԿ-ը, Եւրոպական Միութիւնը վերցնեն մարտահրաւէրներու ձեռնոցը եւ Իսրայէլին պարտադրեն անխուսափելի իրականութիւնը: Պաղեստինցիները պիտի ապրին 1967-ի սահմաններով ծանօթ իրենց հայրենիքին մէջ, Արեւելեան Երուսաղէմը ունենալով իրենց մայրաքաղաքը: Մինչեւ ե՞րբ Ներկայացուցիչներու Տունը եւ Ծերակոյտը արհեստական խոչընդոտներ  պիտի ստեղծեն Իսրայէլապաղեստինեան գործընթացին առջեւ: Տակաւին ոչ շատ հեռու անցեալին, 2002-ին, Պէյրութի մէջ տեղի ունեցող Արաբական Լիկայի գերաստիճանի ընթացքին, արաբական աշխարհի քսաներկու պետութիւններ՝ կողք-կողքի երկու դրացի պետութիւններու ընտրանքին փոխարէն, ստանձնեցին՝ սիոնական պետութեան հետ  դիւանագիտական, տնտեսական յարաբերութիւններ հաստատելու  յանձնառութիւն մը: Անոնք միաժամանակ   բաւարար երաշխիքներ խոստացան Իսրայէլի անվտանգութեան մտահոգութիւններուն:
  Համայն աշխարհ այս օրերուն կը հետեւի պաղեստինցի ժողովուրդին յուսահատ քայլերուն: Իսրայէլ կը շարունակէ իւրացնել արաբական  հողերը, անոնց  վրայ կառուցելով  բնակութեան միաւորներ: Կազա կը մնայ ծովային ու ցամաքային շրջափակումի տակ: Պաղեստինցիներուն արգիլուած է   բողոքել:  Մենք՝ համեստ մահկանացուներս կը մոռնանք Կազայի կացութեան  վերաբերեալ  ՄԱԿ-ի թիւ 1860 բանաձեւը, որ շրջափակումը ջնջելու  զուգահեռ կը պահանջէ վերաբանալ անոր  ցամաքային սահմանագիծերը: Բանաձեւը միաժամանակ կ՛առաջադրէ ժամանակակից նաւահանգիստով մը օժտել Կազան եւ վերաբանալ Կազայի օդակայանը: Ինչո՞ւ լռութիւն կը պահէ Ուաշինկթընի պետական քարտուղարը ՄԱԿ-ի թիւ 1860 բանաձեւին գործադրութեան առնչութեամբ: Ինչո՞ւ լուռ է  ՄԱԿ-ը, միջազգային ընտանիքը եւ յատկապէս՝ Արաբական Աշխարհը…: Չի բաւեր միայն պաշարումը ջնջելու կոչեր ուղղել Իսրայէլին, անհրաժեշտ է պատժամիջոցներու դիմել: Ազատութեան եւ ժողովրդավարութեան պատգամաբեր  Ճոն Քերրի երկակի չափանիշներ կ’օգտագործէ երբ հարցը  կը   մօտենայ իրաւազուրկ պաղեստինցի ժողովուրդին:  Միջազգային օրէնսդրութիւնը մնայուն կերպով  խախտող  Իսրայէլի քայլերուն առջեւ  խօլ ականջ կը  ձեւանայ  Ուաշինկթընը:

 Պաղեստինցի ժողովուրդին իրաւունքներուն անտեսումը ինքնաբերաբար պիտի խորացնէ արաբական աշխարհի մէջ Ուաշինկթընի հանդէպ աճող ատելութիւնը: Արդար  դատի մը հանդէպ մնայուն անտեսումը,   տակաւ բեւեռացումի պիտի մղէ արեւմուտքին դէմ զայն  իբրեւ պայքարի զէնք շահագործող արմատական կազմակերպութիւնները: Պաղեստինցիները ինչպէ՞ս վստահին նախագահ Օպամային, երբ ՄԱԿ-ի մօտ Միացեալ Նահանգներու յաջորդական  դեսպաններ, առաւելագոյնը՝  կարեկցանք կը յայտնեն անոնց դէմ կատարուող ամենօրեայ անիրաւութիւններուն  եւ կամ  վեթոյով կը սպառնան  Արեւմտեան Ափի  մէջ իսրայէլեան բնակութեան ծրագիրները դատապարտող բանաձեւերուն: Միւս կողմէ,  իւրաքանչիւր անգամ, երբ նախագահ Պարաք Օպամա պաղեստինցիներուն նպաստաւոր կեցուածք  փորձէ դրսեւորել  Ներկայացուցիչներու Տունը եւ Ծերակոյտը կը  հակադարձեն  հակոտնեայ պահանջներով…:
Ներկայիս, Ուաշինկթըն տնտեսական սեղմումներու  զէնքը կ՛օգտագործէ Պաղեստինեան իշխանութեան դէմ, որպէսզի վերջինս հրաժարի իբրեւ պետականութիւն, միջազգային ճանաչում ձեռք բերելու իրաւունքէն: Սպիտակ Տունը Ապպասը կը ճնշէ՝ շրջանցելու   բնակութեան  ծրագիրները կասեցնելու  նախապայմանը եւ  վերադառնալ բանակցութիւններու սեղան: Պաղեստինցիները անցնող տասնամեակներուն զիջեցան հնարաւոր կարելին: Փշրանքներու փոխարէն՝ անոնք գրեթէ  զիջած են իրենց գրեթէ բոլոր պայմաններէն: Այսօր, կ’ոտնակուխուին  անոնց ազգային  ինքնութիւնն ու աւանդութիւնները, իբրեւ  հայրենիք իրենց  բաժին հասնելիք ափ մը հողին դիմագիծը:

Վարչապետ Նեթանիահու կը մերժէ  ճանչնալ 1967-ի սահմաններով պաղեստինեան պետութեան մը գոյութիւնը: Ան միաժամանակ հաւատարիմ կը մնայ  բռնագրաւեալ  հողերու վրայ բնակութեան  միաւորները  ընդլայնելու իր խոստումին: Իսրայէլի վարչապետին խորթ կը մնայ  հողի փոխարէն խաղաղութեան ընտրանքը: Անոր պատկերացումով, պաղեստինեան ապագայ  պետութիւնը մէկ քանի թաղամասերու տարածութիւն կրնայ ունենալ, ապազինեալ եւ տնտեսապէս՝ կախեալ Իսրայէլէն…:
Այսօրուան դրութեամբ, արաբական աշխարհի որեւէ  պետութիւն  զուրկ է  պաղեստինեան  հարցը  ՄԱԿ-ի ամպիոն  բարձրացնելու   միջոցներէն: Նոյնիսկ Արաբական Լիկայի մօտ կը բացակայի այդօրինակ   յանդգնութիւն: Իսրայէլապաղեստինեան բանակցութիւնները  վերսկսելու  ճիգերը կը միտին դանդաղեցնել  միջազգային ընտանիքին կողմէ  ճանաչում ձեռք բերելու Պաղեստինեան Իշխանութեան փորձերը:   

Տակաւին որքա՞ն զիջում  կարելի պիտի  ըլլայ  ակնկալել պաղեստինցիներէն: Փաստօրէն  անոնք  զոհերն են  Ուաշինկթընի եւ մասամբ՝ արաբական աշխարհի անտարբերութեան: Կարծէք, Հրէշին հետ  ամէն գնով   ելք  փնտռելու  խորհուրդ կը տրուի  իրաւազուրկին:  Այս բոլորէն ետք, իր հողին ու իրաւունքներուն, ազգային դիմագիծին ու գոյութեան  համար  նահատակուող պաղեստինցին կը  ստանայ «ահաբեկիչ»ի պիտակում:
Միացեալ Նահանգներ, Եւրոպական Միութիւնը, Արաբական Լիկան եւ ՄԱԿ-ը  չեն կրնար իրենց  մնայուն արհամարհել՝  արդար իրաւունքներու եւ ինքնորշման համար պայքարող պաղեստինցիները: Այս մէկը միասնականութիւն կ՛ակնկալէ միջազգային ընտանիքէն: Միայն այս պարագային լուծում կարելի պիտի ըլլայ գտնել պաղեստինցիներու տասնամեակներու   ողբերգութեան:
ԱՀԱՐՈՆ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here