Ցաւակցագիր

0
128

Հայաստանի Գրողներու Միութեան Նախագահութեան

Յարգարժան անդամներուն եւ բոլոր հայ գրողներուն

Սգահար հայ գրողներ,

Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան Անթիլիասի մայրավանքէն հայրապետական խորազգած զգացումներով կը միանանք ձեզի` բաժնելով սուգը մեր Սուրբ աթոռի մեծ բարեկամ, Հայաստանի գրողներու միութեան ժրաջան նախագահ, բազմավաստակ գրող եւ գրական ու մշակութային նուիրեալ գործիչ պրն. Լեւոն Անանեանի:

Լեւոն Անանեանի վաղաժամ մահով խոր վիհ մը բացուեցաւ ժամանակակից հայ գրականութեան մէջ` յատկապէս եւ մեր մշակութային կեանքին մէջ` ընդհանրապէս: Յախուռն, գաղափարապաշտ, տեսլահար ու խոնարհ ուխտեալ ու արժանաւոր այս որդին հայ ժողովուրդին, վերջին երկու տասնամեակներուն, իր կեանքը վերածեց ծառայական առաքելութեան` Հայաստանէն մինչեւ Արցախ եւ սփիւռքի հեռաւոր հայօճախներ: Եղաւ մնայուն ներկայութիւն ամէնուրեք եւ արժանացաւ բոլորին յարգանքին ու սիրոյն: Եւ այդ ճամբուն վրայ, իբրեւ «Մէկ ազգ, մէկ մշակոյթ» հանգանակի հաւատաւոր եւ յանձնառու մտաւորական, իր գործօն մասնակցութիւնը բերաւ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան կազմակերպած գրական, մշակութային եւ կրթական զանազան նախաձեռնութիւններուն:

Մենք մօտէն ճանչցանք զինք, միասնաբար բաժնեցինք մեր համազգային մտահոգութիւններն ու ցաւերը, մեր պահանջատէր ժողովուրդի անժամանցելի երազներն ու պայծառ ապագայի տեսլականները եւ իբրեւ գնահատանք իր հարուստ վաստակին ու ամբողջական նուիրումին, 5 ապրիլ 2006-ին, Միջին Արեւելքի Հայ գրողներու Ա. համագումարին առիթով, զինք գնահատեցինք Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան «Ս. Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշանով:

Հիմա ո՛չ եւս է Լեւոն Անանեան անցաւոր մարդը, բայց գոյ է եւ յաւերժ կենդանի պիտի մնայ իր գործը, մեսրոպաւանդ վաստակն ու ծառայական ուխտը, զորս կը հաւատանք, շարունակելու պիտի գան նորանուն նուիրեալ աւանդապահներ:

 ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ
ՄԵԾԻ ՏԱՆՆ ԿԻԼԻԿԻՈՅ

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here