ԹՈՒՐՔ ՊԱՏՄԱԲԱՆԸ ԿԸ ՀԱՐՑՆԷ՝ ՊԵՏՈՒԹԻՒՆԸ ԻՆՉՈ՞Ւ ԿԸ ՎԱԽՆԱՅ ԿԱԼՈՒԱԾԱԹՈՒՂԹԵՐԷՆ

0
127

Պատմաբան Էօմեր Թանսելի ստորագրութեամբ յօդուած մը լոյս տեսած է «Թարաֆ» թերթի կայքին վրայ.  խորագիրն է՝ «Պետութիւն մը ինչո՞ւ արդեօք կը վախնայ թափուներու (կալուածաթուղթերու) իր արձանագրութիւններէն»: Ան հարց կու տայ, թէ ինչո՞ւ արդեօք պետութիւնը կը հրահանգէ այդ արձանագրութիւնները գաղտնի պահել՝ «ազգային ապահովութեան» պատճառաբանութեամբ:
Յօդուածագիրը կը գրէ, որ այս հարցին դէմ յանդիման մնացած է իր ուսանողութեան տարիներուն, երբ ստանձնած էր կալուածաթուղթերը օսմաներէնէն թրքերէնի թարգմանելու պարտականութիւնը։ Ան կը գրէ, որ պետութիւնը  29 Յունիս 2001-ին արձակած էր գաղտնի հրամանագիր մը, որով կը հրահանգուէր  6 Օգոստոս 1924-էն առաջ կատարուած արձանագրութիւններուն մասին որեւէ փաստաթուղթ դուրս չհանել, իսկ եթէ այս ուղղութեամբ ոեւէ մէկը դիմում կատարէ, ապա դիմողին անունը պէտք է տրուի թափուի տնօրէնութեան։
Յօդուածագիրը կը նշէ, թէ պետութեան վախը հիմնուած է մօտաւորապէս հարիւր տարի առաջուան պատահարներուն վրայ։ «Հարիւր տարի առաջ պետութեան հարստութիւնը մեծ մասամբ կը գտնուէր ոչ իսլամներու ձեռքին մէջ։ Ասիկա վիրաւորական էր իթթիհատականներուն ու իսլամ ժողովուրդին համար։ Այս վիրաւորանքէն առաջնորդուելով՝ իթթիհատականները որոշեցին մէջտեղէն վերցնել ոչ իսլամ քաղքենիութիւնը ու ստեղծել թուրք քաղքենի ու մեծահարուստ դասակարգ մը։ Այսպէս է, որ 1915-ի պատահարներուն հետեւանքով, ակամայ իրենց երկրէն հեռացած կամ մեռած եւ կամ սպաննուած մէկ միլիոն հայերու շարժուն կամ անշարժ հարստութիւնները՝ զանազան իրաւական միջոցներու գործածութեամբ՝ փոխանցուեցան իսլամ թուրքերու», կը գրէ ան ու կ՛եզրակացնէ. «Մենք թափուներու արձանագրութիւններէն չէ՛ որ կը վախնանք, այլ կը վախնանք, որովհետեւ քաջութիւնը չունինք երես առ երես գալու մեր հարիւր տարուան մեղքերուն հետ։ Մաղթելի է, որ օր մը յաջողինք երես առ երես գալու բոլորին ծանօթ այս «գաղտնիք»ին հետ եւ փրկուինք հարիւր տարուան մեր թապուներէն եւ վախերէն»։

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here