Ահաբեկչութեան Դէմ Պայքարը Ահաբեկչական Քաղաքականութեամբ

0
165

Յ. ԼԱՏՈՅԵԱՆ

Նոր չէ, որ Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու արտաքին քաղաքականութիւնը շահերու վրայ հիմնուած է, եւ այդ երկիրը մանաւանդ տնտեսական եւ զինուորական ձեռքբերումներու համար յարափոփոխ քաղաքականութիւն կը վարէ:

Նոր չէ, որ Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու իւրաքանչիւր նոր նախագահ առաջին վեց ամիսները, գործ ընելու տեղ, քարոզչական ձեւեր կ՛որդեգրէ:

Սակայն նորութիւնը այն է, որ ահաբեկչութեան դէմ պայքարը ահաբեկչական քաղաքականութեամբ կ՛ընթանայ:

Աշխարհը լուռ ականատես է եւ լռութեամբ մեղսակից` կատարուածին:

Աւելի քան մէկ ամիսէ ի վեր Քաթարի դէմ շղթայազերծուած պետական, քաղաքական, դիւանագիտական եւ այլ պատժամիջոցներ որդեգրուած են Ծոցի երկիրներուն կողմէ:

Աւելի քան վեց տարիներէ ի վեր ամէն մարդ գիտէ եւ փաստուած է, որ Քաթարը առանձինը չէր, որ կը հովանաւորէր ահաբեկչական խմբաւորումները:

Թուրքիան իր սահմանով, զօրքով, ուղղակի եւ անուղղակի աջակցութիւններով եւ զօրակցութիւններով շատ աւելի մեծ դեր ունեցաւ ահաբեկչական այս խմբաւորումներու զարգացման, տարածման եւ հզօրացման մէջ:

Այսօր ինչո՞ւ Թուրքիոյ օրակարգը չ՛արծարծուիր:

Աւելի՛ն. Թուրքիոյ նախագահը հաշտութեան միջնորդութիւն կը կատարէ(՞):

Ի՞նչ տրամաբանութեամբ այս մէկը ընդունելի է:

Ահաբեկչութեան դէմ պայքարը ահաբեկչութեան հովանաւոր երկրի մը նախագահի նախաձեռնութեամբ քայլեր կ՛առնուին:

Այս բոլորը` Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու օրհնութեամբ: Ինչպէ՞ս ընդունիլ եւ լուռ մնալ:

Դատաւորը, դատապարտեալը եւ զոհը բոլորն ալ ահաբեկիչներ են: Բոլորն ալ նոյն աղբիւրէ ջուր կը խմեն:

Ահաբեկչութեան դէմ պայքարը ահաբեկչական քաղաքականութեամբ չ՛արդիւնաւորուիր:

Ժողովուրդներու կամքը եւ հաւատքը իրենց հայրենիքին հանդէպ` կը մնայ մնայունը, նոյնիսկ եթէ երկար ժամանակ առնէ:

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here