ԳԱՐՆԱՆԱՄՈՒՏ

0
414

Ես գարունիս ժպտեցայ

Պատշգամէս բացօթեայ,

Աշխարհ մ՛ինկաւ ներսը լիք

Լուսամուտէս գեղեցիկ …

Ու ես շշմած խինդարբուն

Իջայ մայթերը սիրուն,

Աշխարհ մը կար ափերուս՝

Բիւրեղ աշխարհ մը պորփիւր…

 

Ու տեսնողներ ապշեցան …

Գարունը զառ որ տեսան՝

Ըսին Շիրա՜զն է … արքա՛ն …

Շիրազն ըսին այս անգամ

 

Մանիշակին իր սիրած

Ու վարդերուն հայրենի՝

Աշխարհ մ՛արփով կլայ՛կած

Որպէս թաղար կը տանի …

 

 

Գրող՝ Ճարտարագէտ Թադէոս Եսայեան

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here