Անոնք Ինկան

0
459

Ils son tombes

Բանահօրս՝ Շարլ Ազնաւուրին

 

Անոնք ինկան, մէկ-մէկ ինկան եաթաղանի սուր շեղբին տակ …

Արհաւիրքը կոտորածի բայց դեռ հոս հոն կը շարունակուի …

Բակի եզրին ծառեր ամէն կը մտրակուին հովի ձեռքով

Ու ցաւատանջ կը խարշափափին տերեւ-արցունք թափթփելով …

 

Կը ճօճին հոն եղջիւրները եղջերենի կախաղանէն

Ու խողխողուած խակ թուզերէն՝ ծծմօր-ծառի կաթ կը ծորի

Մինչ մշկենին կը մերկացուի հարսանեկան ճերմակէն իր

Ու հովը գիժ կը լափլզէ հարսամարմին իրանը իր …

 

Չկայ ո՛չ գութ, ո՛չ կարեկցող: Որդեկորոյս խեղճ վարդենին

Մօր մը նման կը փնտռէ գիրկէն ինկած կոկոններուն,

Անդին՝ արիւն կը սորսորի կոխկռտուած ելակներէն:

Կը շառաչէ հովը կրկին: Տերեւտուքներ դուրս կը քշուին

 

Բակի դռնէն ու թաղին մէջ, թաղէն անդին թափօր-թափօր

Կարծես մէկ-մէկ կարգ կը սպասեն բուսաքոյրեր հոն թաղելու,

Ու հեռուէն ծառերն ամէն սրսփալով փոխ կը կարդան

Հոգեհանգիստ այդ գլխատուած մանկանման ծաղիկներուն:

Սակայն ճամբան՝ հոս հոն մէկ մէկ հունտեր ինկան ծիլարձակման …

 

Գրող Ճարտարագէտ՝ Թադէոս Եսայեան

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here