ԽԱԲԿԱՆՔ…

0
307

«Զի քեզ ինչ օգուտ քո մաքրութիւնից,

Փարիսեցու հետ եթէ դու դատուես,

Եւ կամ ինչ վնաս ինձ իմ մեղքերից,

Թէ մաքսաւորի հետ  գովաբանուեմ»։

Նարեկացի. Բան Ծ

Նոր վարչապետը ընտրուեց 2018-ի մարտ 18-ին նախապէս պատրաստուած կատակերգութեան  բեմագրի (scénario) համաձայն, որ Բագւում, Անկարայում, Մոսկուայում եւ այլուր եղածների հայելային պատկերն էր։ Անակնկալ չեղաւ ոչ ոքի համար ուստի, «Մեզ եւ  ձեզ մեծ ԱՒԵՏԻՍ»,– բայց արդեօք մեր տարեգրագէտները այդ օրը պիտի նշե՞ն որպէս տաղաւար։

Արդիւնքները բաւարար  համարուեցին՝ նմանուելով  ոչ-հեռաւոր բրեժնեւեան անցեալի աւանդական ցուցանիշներին՝ մօտենալով հարիւր տոկոսի եւ յուսալի պայմանների դէպքում կարող են թերեւս աւելի բարձր նիշեր արձանագրել։ Ի՞նչ անենք։ Սա մեր երկիրն է։ Ծափահարե՞նք, ուրախանա՞նք,  թէ՞ լանք։

Եթէ մեզ հնարաւորութիւն տրուէր «Ի խորոց սրտի» զրոյց ունենալ մեր նորընտիր վարչապետի հետ, ինչո՞ւ չէ, նոր նախագահի  մասնակցութեամբ, ապա ամենայն անկեղծութեամբ պիտի համարձակուէի նրան կոչ անել եւ աղերսել, որ քաջութիւնը եւ ասպետական կամքի ուժը ունենայ՝ կարողանալու հրաժարուել այս նոր աթոռը գրաւելու հաճոյքից, որ հետեւանք է «Էսթապլիշմընթ»-ի կեղծ, շինծու եւ խարդախ գործունէութեան։

Մեզ նման ոչ-լուսաւորեալները դժուարութեամբ կարող են հասկանալ, թէ ի՛նչ կար անելիք, որ ժրաջան երրորդ նախագահը չկարողացաւ իրագործել տասը տարուայ միահեծան իշխանավարութեան եւ գործունէութեան ընթացքին եւ նրան լրացուցիչ ժամանակ է պէտք մնալ Բաղրամեան  թիւ 26 պալատում՝ նորագոյն գաղափարներ երկնելու եւ երկրի քաղաքատնտեսական կարգավիճակը շտկելու նպատակով,  հուսկ այն մատուցելու ժողովուրդին ոսկեզօծ սկուտեղի վրայ, բայց նա այդ անելու  համար ոչ մէկ ծրագիր է ներկայացրել, քանի որ չունի։ Այստեղ պիտի համաձայնուենք այն «ճշմարտութեան» հետ, որ նախկին նախագահը նոր աթոռ գրաւելու ցանկութիւնը ստիպողաբար է ընդունել, քանի որ այն առաջարկուել է իր ՀՀ կուսակցութեան վարչութեան կողմից եւ այդպիսի առաջարկները չեն կարող մերժուել՝ «Էտիկայի» խնդիր է:        Շատ աւելին, երբ երկու տարի առաջ մեր երրորդ նախագահը զէնքով ու զրահով միջնադարեան ասպետի էր նմանւում, երբ ի սփիւռս աշխարհի յայտարարեց, թէ ինքը այլեւս ոչ մէկ պետական ու քաղաքական աթոռ պիտի չզբաղեցնի։ Անկեղծօրէն պիտի խոստովանեմ, որ անձամբ ես հաւատացի եւ նոյնիսկ ծափահարեցի այդ յոյժ կարեւոր որոշումը՝ մտածելով, որ դեռ ամէն ինչ չէ, որ ապականուած է մեր սիրեցեալ երկրում։     Ճիշտ այդ օրուանից սկսուեցին այսօրուայ ընտրական կատակերգութիւնը խնամքով բեմադրելու պատրաստութիւնները, այն է՝ փոփոխութիւնների ենթարկել սահմանադրական, արդարադատական, խորհրդարանական,  ընտրական, եւ այլ զանազան կանոնադրոյթները, որոնց ընթացքին մեծ ջանքեր թափուեցին Ազգային ժողովում ՀՀ կուսակցութեան լայն մեծամասնութիւնը ապահովելու համար։

«Chapeau» պիտի կանչէր ֆրանսացի հարեւանս, եթէ նրան տեղեկացնէի իրադրութիւնը։ Կեղծիքն ու խաբկանքը այնքան բնական եւ վստահելի էին ներկայանում,  որ միան իրենց նշանակուելու նախօրեակին էր որ վերջին վարչապետը եւ ներկայիս նախագահը դիմեցին անդամագրուելու տիրակալ կուսակցութեանը։ Ընդունենք, որ այդ արարքը հիմքում պախարակելի ոչինչ չի պարունակում, միայն թէ ցոյց է տալիս սակարկելու շուկայական բնոյթը, ո՛ւր գաղափարի եւ նուիրուածութեան բացակայութիւնը փայլում են իրենց արքայական շքեղութեամբ։ Այստեղ եւս նշենք, որ չնայած այդ երեւոյթը զուտ հայկական չէ, այլ համատարած է աշխարհի բոլոր տեսակի պետութիւնների շրջանակներում, բայց եւ այնպէս  այդպիսի նրբացուցիչ հանգամանքը չի կարող մեզ հանգստացնել եւ առաւել եւս հեռու է մեզ բաւարարելուց։

Եթէ մեր երեւակայական զրոյցը տեղի ունենա՞ր, ապա իմ յաջորդ ուղերձը կը լինէր, թէ ի՛նչ կարող է փոխուել մեր բազում խնդիրների մէջ խրուած երկրում, երբ այդքան աճպարարական մակարդակին վայել ձեռնարկած փոփոխութիւնների շարքում բացակայ է մարդկային գործօնը։      Նախագահը, վերանուանուելով վարչապետ, մնացել է իր կուակցութեան շրջափակում եւ նրա նախագահը, մինչդեռ ընդհանուր գրուած կամ չգրուած կարգ ու կանոնին համաձայն, ընտրւում են երկրի բարձրաստիճան պաշտօնին բոլոր քաղաքացիներին ծառայելու, նոյնիսկ նրանց,  որոնք դէմ են քուէարկել։

Նոր կառավարութեան կազմում կը համարձակուի նոր  ընտրեալը իր մօտ հրաւիրել հայրենաբնակ կամ սփիւռքում եղած առանց պիտակ ունեցող ունակ անձանց,  ինչպէս նաեւ ընդդիմադիրների շարքում եղածներին, որոնք ցանկանան ապագայ իշխանութեան մաս կազմել։ Մեր թերեւս սխալ կարծիքով նրա ընտրութիւնը սահմանափակուելու է միեւնոյն արդէն ճանաչուած ՀՀ կուսակցութեան շրջանակով, որ նշանակում է, թէ բարեփոխումների տեսլականը անիրագործելի մի պատրանք է, քանի որ միեւնոյն ուժերով նոր թռիչքներ անկարելի են եւ մնում է կլանային շրջանակի ներսում։

Երբ լրատումիջոցներով դիտում ենք ամէնօրեայ կառավարական նիստերի մասնակիցներին,  աչքի է զառնում երիտասարդների բացակայ լինելը։ Ե՞րբ պիտի նոր ուժեր ներգրաւուեն մթնոլորտը թարմացնելու համար։ Թերեւս դրա կարիքը չկայ, քանի որ իշխանութեան եւ ՀՀԿ-ի «Էլիտան» ինքնաբաւ է եւ որեւէ միջամտութեան կարիք չունի։

Վերոնշեալի կողքին կայ նաեւ փողոցների երթեւեկութեան անդամալուծութիւնը անչափահասների եւ անդէմ խռովարարների կողմից ընդդիմադիր Նիկոլի Փաշինեանի առաջնորդութեամբ, որոնց միանում են նաեւ զանազան տեսակի ստուերային ուժեր,  եւ այդ  մասին մեզ համար նախընտրելի է կարծիք չյայտնել՝ պարզ պատճառներով։

Յուսանք, որ խաղաղ եւ տրամաբանական վերջ ունենայ այս ամէնը՝ առանց որեւէ վնասի բոլոր կողմերի համար։ Չմոռանա՛նք, որ մեր հարեւան բորենիները յարմար առիթի են սպասում մեզ ուժգին հարուած հասցնելու։

 

21-04-18                                                                                Ռուբէն Յովակիմեան

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here