ՄԱՍԻՍԸ ՀԱՐՍ

0
323

Տղաս կշռէ բառերս այս …

 Հայու չափ վեհ լեռ ունենաս

Պապերուդ իսկ ձեռքով շինուած,

Բայց որպէս Հայ՝ չկարենաս

Նոյնիսկ հասնիլ փէշերուն ցած …

Միայն հեռուէն դիտես կամաց,

Սիրտդ բռնես՝ լացդ կուլ տաս …

 

Իրաւունք է՞ … Ըսէ տղաս …

 

Իրաւունք չէ՛, գիտեմ տղաս,

Մասիս սարն ալ գիտէ տղաս,

Բայց կը սպասէ , որ դուն մեծնաս,

Սասունցիի սուր ունենաս,

Ու սպիտակ Չալալին քաջ,

Քշես արագ, փշրես ձախ-աջ,

Ու յաղթական հասնիս հոն վեր

Ամպերէն վե՛ր Մասիսին մեր,

Ազատագրես Մասիսը հարս,

Յետոյ կամաց համբոյր մը տաս

Սարը գրկես երկիր դառնաս …

 

Լսէ հոգեակ, չմոռանաս,

Մասիս սարը քու՛կդ է տղաս …:

 

Գրող՝ ճարտարագէտ  Թադէոս Եսայեան

Ռիատ 1984

Պատկերի  ձեւաւորում՝ Շաքէ Մանկասարեան

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here