ԹԱԼԻՆԻ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ…

0
291

Անժամանակ, յանկարծակի եւ անողոք  մահը տարաւ  մեր սիրելի Թալինը: Ականջիս մէջ է   հիւանդանոցին մէջ մեր վերջին խօսակցութեան պատառիկը.« Դպրոցը ի՞նչ պիտի  ըլլայ,  ե՞րբ պիտի սկսի… ինծի լուր պիտի տա՞ն արդեօք…»:

Դառնօրէն կը սգամ Թալինի կորուստը, որովհետեւ  շատ  երազանքներ եւ  ծրագիրներ  մնացին անաւարտ:

Հաճընցի հայրենասէր ընտանիքի զաւակ՝ Թալինը  ճանչցած եմ  իբրեւ պարտականութեան գիտակից, աշխատանքին յատուկ  սիրով նուիրուած  անձնաւորութիւն:

Դժուար է մխիթարական խօսքեր գտնել: Մխիթարականը  Թալինի  բարի յիշատակն է, որ միշտ պիտի մնայ մեզի  հետ:

Չեմ կրնար չյիշել՝ Նոր Սերունդ Մշակութային Միութեան ընտանիքին մէջ, իսկական  նուիրեալի եռանդով Թալինի վիթխարի  ծառայութիւնները, նախ  իբրեւ պարախումբի կարկառուն  դէմքերէն, ապա՝ վարչական: Վեհանձն էր, բարեսիրտ եւ  փխրուն սրտի տէր:

Թալինը  նետուեցաւ ուսուցչական ասպարէզ, նախ՝  Հայ Աւետարանական  Կեդրոնական Նոր  Բարձրագոյն  Վարժարան:

Վկայեալ մանկավարժ եւ  դաստիարակ, Թալինը ամբողջանուէր  ծառայութեամբ  նուիրուեցաւ Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան, Լեւոն Կ.Նազարեան  Վարժարանի մանկապարտիզպանուհիի  պարտականութեան: Իր ուժն ու կորովը  դրաւ ի սպաս սերունդներու դաստիարակութեան: Թալինը ուր ալ գտնուեցաւ բարութեան սերմեր ցանեց: Սիրուեցաւ եւ յարգուեցաւ շրջապատէն: Երախտապարտ եմ, որ  զաւակներս Նոր Բարձրագոյն, ապա՝  ՀԲԸՄ-ի Լեւոն Կ. Նազարեան Վարժարանի մէջ անցան անոր բովէն:

Լրջախոհ էր, մերթ ընդ մերթ ժլատ ժպտացող եւ անվերջ  վազքի մէջ:

Ազնուութիւնը եւ մարդասիրութիւնը Թալինի մշտական  ուղեկիցներն էին: Իմ յիշողութեան մէջ ան պիտի մնայ սիրալիր վերաբերմունքով,  կենսախինդ, ժրաջան, հոգատար եւ  բծախնդիր   դաստիարակը եւ գործընկերուհին:

Անժամանակ էր  Թալին  եւ անհաւատալի:

Ցաւակցութիւններս՝ Յարութին, բոլոր  հարազատներուդ, պաշտօնակիցներուդ:

Յաւերժ հանգստութիւն, լոյս  եւ  խաղաղութիւն հոգիիդ, սիրելի Թալին:

Յիշատակդ   միշտ պայծառ պիտի մնայ մեր սրտերուն մէջ:

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here