ՅԻՇԵՆՔ, ՀԵՏԱՊՆԴԵՆՔ ԵՒ ՎԵՐԱԿԱՆԳՆԵՆՔ

0
669

ԱՀԱՐՈՆ  ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ

Դուք մեզ մի՜  կոչէք անյայտ  կորածներ,

Կը խնդրե’նք, մարդիկ:

Դուք մեզ  յիշեցէ’ք:

Մեր անունները պահեցէք Ձեր սրտերուն մէջ

Եւ սպասեցէք՝

Պիտի  վերադառնա’նք,

Մենք օր մը,

Որովհետեւ մենք կա’նք, կ’ապրինք եւ կը գոյատեւենք…

Ապրիլ  24-ի խորհուրդը  մեզի կը ստիպէ ազգովին մեր հայեացքը ուղղել ապագային, դասեր քաղել պատմութենէն, ծրագրաւորել մեր   քայլերը, յիշել  մեր ժողովուրդին  պատահած արհաւիրքը, երբեք չմոռնալ, բայց  միաժամանակ չապրիլ դառն անցեալով, որովհետեւ դատապարտուած է այն ազգը, որ կ’ապրի  մի միայն անցեալի տխուր յուշերով:

Վերապրելով մեր նախնիներու  արիութեամբ՝ մենք  պէտք է  ուժ գտնենք  մեր մէջ, ապագայի նոր տեսլականով, ձերբազատուինք  Ցեղասպանութեան ենթարկուած ժողովուրդի  բարոյա-հոգեբանական  ճնշող  եւ  մշտապէս հետապնդող բարդոյթներէն:

Ես կը հաւատամ, որ հեռու  չէ այդ օրը, ապագայ  սերունդները  պիտի  վայելեն  համայն հայութեան կողմէ կատարուած  հաւաքական եւ ազգանուէր աշխատանքին   բերկրանքը, պիտի վայելեն  հայրենազրկուած, տառապեալ մեր նահատակներուն  երազանքը:

Մեր հաւաքական ուժով, անբաժանելի եւ անբեկանելի  միասնութեամբ  ոչ միայն պիտի ամրացնենք մեր  պետութիւնը՝  Հայաստանի հանրապետութիւնը, այլեւ պիտի կերտենք մեր նահատակներուն  երանելի,բաղձալի ազատ,անկախ եւ Մեծ Հայաստանը:

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here