ՍՐՏԻՍ ԽՕՍՔԸ ՇՆՈՐՀԱԿԱԼՈՒԹԵԱՆ – ՄԵՍՐՈՊ ՀԱՅՈՒՆԻ

0
672
         ԾԽ. հինգշաբթի, 27 յունիս 2019-ին, Հայ կաթողիկէ Մեսրոպեան վարժարանի «Ֆարաճեան» սրահին մէջ տեղի ունեցաւ Մեսրոպ Հայունիի «Հայասպանութեան նահատակներուն պերճաբան հռետորը` գերպծ. դոկտ. հ. Սահակ եպս. Կոգեան» գիրքին շնորհահանդէսը: Ձեռնարկը կազմակերպած էր Հայ կաթողիկէ համալսարանականներու միութիւնը:
Գիրքի գինեձօնէն  ետք իր սրտի խօսքը արտասանեց Մեսրոպ Հայունին:
Ստորեւ,  մեր  ընթերցողներուն կը ներկայացնենք Գիրքի  հեղինակ  Մեսրոպ Հայունիի խօսքը:

 

Հոգեմտաւոր, այսինքն՝ հոգիի՛ն, մտքի՛ն, խօսքի՛ն ու գիրի՛ն տիտանները լոյս աշխարհ կու գան ոչ միայն անմահանալու, այլ նաեւ անմահացնելու համար:

Աստուածային անժամանակէն կը ժամանեն մարդկային ժամանակին մէջ, որպէս զի ժամանակն ու մարդը տանին անժամանակին, որ յաւերժութիւնն է Արարիչ Սկզբնագոյին:

Աստենականին մէջ անոնց կեանքն ու գործը կը կամրջեն զայն անդենա­կա­նին՝ ապահովելով անոնց գոյերթը յաւիտենականութեան մէջ Բանին՝ Խօսքին, որ Ստեղծիչն է կեանքին, Պարգեւիչն է հոգիին, Լոյսն է մտքին եւ Աղբիւրն է Ճշմարտութեան:

Հոգեմտաւոր տիտաններուն աստղահոյլէն է Հ. Կոգեան: Այս նորատիպը Հ. Կոգեանի մշտա­վառ շառայլով կ’ուզէ համակել մեր հոգին ու միտքը՝ մեզ կռանելով Ապրիլեան Կտրիճներուն ոգիով եւ հաւատարմութեամբ՝ ի խնդիր մեր յաղթանակին, որուն յարահունչ շեփորահարը հանդիսացաւ ու կը հանդիսանայ «Հայասպանութեան Նահատակներուն պերճաբան հռետորը»: Եւ այս իսկ պատ­ճա­ռով՝ միշտ երախտագէտ ենք անոր:

Սակայն, առաջնահերթօրէն երախտապա՛րտ ենք Տիրոջ՝ բոլոր ձիրքերուն Տուողին, որ շնորհեց մեզի Հ. Կոգեանը:

Երախտագէ՛տ ենք Վիեննական Մխիթարեան Միաբանութեան, որ դարբնեց Հ. Կոգեանը:

Երախտագէ՛տ ենք Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցիին, որ արժեւորեց Հ. Կոգեանը:

Հարկատու՛ ենք մեր Ժողովուրդին, որ երբեք պիտի չզղջայ ծնած ըլլալու Հ. Կոգեանը:

Սրտիս խօսքը մասնաւորելով՝ իմ եղբայրական շնորհակալութիւնս կը յայտ­նեմ հատորիս առատաձեռն մեկենասին՝ Մագ. Գրիգոր Ճապու­րեա­նին, որուն ազնուափայլ տիկինը՝ Քրիսթին, եւ որդին՝ Քերոբ սրտէս անդադրուն տրո­փերն են իմ քահանայական խանդաղատանքիս:

Առանց համեստութիւնը վիրաւորելու՝ իմացնելու եմ, թէ ինչպէս Այնճարի «Ս. Վար­դա­րանի Տիրամայր» հիմնովին նորոգուած, ընդարձակուած եւ գեղաշինուած մեր եկե­ղեցիին բարերարն է, նոյնպէս վերջին լոյսընծայուած 14 աշխա­տութիւններէս 8 գիրքերուն մեկենասն է, որոնց թիւին վրայ կրնաք աւելցնել ուրիշ հեղինակներու երկերուն հրատարակութեան մեկենասութիւնը:

Առաւել, չմոռնանք, որ Ցեղասպանութեան 100-ամեայ տարելիցին առիթով նախա­ձեռ­նուած եւ Ժունիէ, 12 Ապրիլ 2019-ին օրհնուած ու քօղազերծուած «Վե­րա­ծնունդով դէ­պի յաւերժութիւն» յուշակոթողին լիաձեռն եւ միակ նուիրատուն է Գր. Ճապու­րեան, որուն հաւատացեալ հոգին ու հայատրոփ սիրտը հրճուեցան բացումին պահուն:

Արդ, անկեղծօրէն կ’ըսեմ, որ ինծի ներքին գոհունակութիւնն առթեց կազմա­կերպիչ­ներուն այն որոշումը, թէ իմ նախկին ուսանողներէս Հ. Սեպուհ Կարապետեան պիտի ըլլայ նորա­տիպը ներկայացնողներէն մին: Բերկրալից կը գոչեմ.«Շնորհակալ եմ Քե­զի, որդեա՛կ»:

Նոյնպէս տրուպիս մեծ ուրախութիւնն է, որ «Ազ­դակ» պաշտօնաթերթին խոհուն ու ժիր տնօրէն-խմբագրապետը, բայց յատկա­պէս ինծմէ գնահատուած Պրն. Շա­հան Գանտահարեան ստանձնեց նորատիպին երկրորդ բաժինին մատենախօ­սութիւնը, որուն համար սրտանց շնորհակալ եմ:

Խորին շնորհակալութիւնս կը յայտնեմ այս շնորհահանդէսը նախաձեռ­նող եւ հիւրընկալ տնօրէնին՝ Պրն. Կրէկ Գալուստին, միշտ աջակից Արամ Գարա­տաղ­լեա­նին, կազմակերպիչ ՀԿՀՄ-ի անդամ-անդամուհիներուն եւ իրենց մաս­նակ­ցու­թիւնը բերող արուեստագէտներուն:

Հուսկ, իմ ջերմ երախտագիտութիւնս կ’երթայ ձեզի, սիրա­յարգ ազգա­կից­ներ, որ ձեր ներկայութեամբ կը պատուէք մաշտոցակերտ տառն ու մես­րո­պա­­գիր մատեանը, որուն ներբողը ուզեցինք հիւսել այս շնորհահանդէսով, եւ այն՝ ինչպէս Մխի­թա­րեան Միա­բանութեան սրբաշնորհ Հիմնադիրը՝ Սեբաստացի Մխի­թար Աբ­բա­հայ­րը կը սորվեցնէ մեզի, միշտ

«ի փառս մեծագոյնս Աստուծոյ,

ի պատիւ ամէնօրհնեցելոյ Կու­սին Մարիամու,

ի յօգուտ Ազ­գիս հայկազնոյ

եւ ի յօգուտ մանկանց Եկեղեցւոյ»:

– Շնորհակալութի՛ւն:

«Մեսրոպեան» վարժարանին «Ֆարաճեան» սրահ

Մեսրոպ Հայունի

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here