ԻՆՉՈ՞Ւ ՉԻ ԳՆԱՀԱՏՈՒԻՐ ՀԱՅ ՈՒՍՈՒՑԻՉԸ

0
371

ԼԵՒՈՆ  ՇԱՌՈՅԵԱՆ  – ՀԱԼԷՊ

Հասած ենք մեր յօդուածաշարքին վերջաւորութեան։ Ու զայն եզրափակելէ առաջ՝ պարտք կը զգանք, այստեղ, անդրադառնալ հայերէնաւանդ ուսուցիչներու ՆԻՒԹԱԿԱՆ ՎԱՐՁԱՏՐՈՒԹԵԱՆ հարցին։ Կը խորհինք որ այս հարցն ալ այնքան կարեւոր է, որքան կարեւոր է ուսուցիչ պատրաստելու հարցն ու դպրոցներու հայեցի դիմագիծը պահպանելու խնդիրը։
«Գանձասար»ի վերջին խմբագրականը այս առնչութեամբ գրած էր.«հայերէնաւանդ ուսուցիչը պէտք է վարձատրուի այնքան, որ ան արժանապատիւ կեանք ապրի եւ կարիք չունենայ երկրորդական աշխատանք որոնելու»։
Գաղտնիք մը տուած չենք ըլլար, եթէ ըսենք, թէ այսօրուան ուսուցիչները (ի բաց առեալ հայերէնաւանդներէն) ԼԱ՛Ւ ԿԸ ՇԱՀԻՆ։ Գիտական ու գրական բոլոր դասանիւթերու ուսուցիչներն ալ (մանաւանդ միջնակարգի ու երկրորդականի որակաւոր կամ ճարպիկ դասատուները) ձեռքէ-ձեռք կը խլուին դպրոցներու կողմէ ու կը վարձատրուին բարձր գիներով։ Դպրոցները կը կարկամին անոնց արտակարգ պահանջներուն առջեւ ու գրեթէ միշտ ալ կը յօժարին վճարել այն բարձր գիները, զորս կը պահանջեն անոնք։
Այս միեւնոյն ուսուցիչները, դպրոցէն դուրս, ունին անձնական դասընթացքներու հաւաքական լսարաններ եւ ունին սեփական աշակերտներ՝ տուներէ ներս։ Փաստօրէն, հարիւր հազարներ կը խաղան անոնց ափերուն մէջ…։ Ծնողներ կը վճարե՜ն ու կը վճարե՜ն առանց գանգատի։ Դեռ վերջերս ականատես եղանք դիպուկ սակարկութեան մը.- անգլերէն լեզուի ուսուցիչ մը համաձայնեցաւ 250.000 ս.ո. գումարով ստանձնել պաքալորիայի միակ աշակերտի մը անգլերէն ծրագրին դասաւանդումը։ Ըսուեցաւ, թէ այս նոյն ուսուցիչը ունի 5-6 նմանօրինակ «ձեռնասուն»ներ…։ Թուաբանագէտ ըլլալու հարկ չկայ՝ հաշուելու համար, թէ այսօրինակ ուսուցիչներ տարեկան քանի՞ միլիոն ս.ո. կը դիզեն…։
Փաստօրէն, ուսուցչական ասպարէզը, լայն չափով, վերածուած է շահութաբեր «պիզնէս»ի մը։
Այս ամբողջ շրջանակէն դուրս կը մնայ ՄԻԱՅՆ ՀԱՅԵՐԷՆԱՒԱՆԴ ՈՒՍՈՒՑԻՉԸ։ Ան ո՛չ լսարաններ կը սարքէ, ո՛չ ալ սեփական աշակերտներ ունի։ Անիկա կարծես Աւետարանի Աղքատ Ղազարոսն է, որ ողորմութեամբ պէտք է ապրի շարունակ ու պիտի ապաւինի լոկ իր դպրոցէն ստացած նկուն ու խղճալի ռոճիկին, որ սուրիական թղթադրամի այսօրուան արժէգինով հազիւ կը տարուբերի 50-75 տոլարի միջեւ…։
Մինչդեռ, սկզբունքով ու տրամաբանութեամբ՝ հայերէնաւանդ որակաւոր ու փորձառու ուսուցիչը ԱՄԷՆԷՆ ԲԱՐՁՐ ՍԱԿՈՎ վարձատրուած դասատո՛ւն պէտք է ըլլար Հայ Դպրոցին մէջ։ Ինչո՞ւ.-
Ա) Որովհետեւ մեր հայկական դպրոցներուն գոյութեան ու գոյատեւումին հիմնական դրդապատճառը հայերէնի ուսուցումն է (այսպէս չե՞նք յայտարարեր բեմերէն)։
Բ) Որովհետեւ ըստ տնտեսագիտութեան օրէնքին, քիչ գտնուող ապրանքը շուկայի վրայ կը վաճառուի բարձր գինով։ Անապատին մէջ, ուր ովասիս չկայ, ՋՈՒՐԷՆ աւելի թանկ բան կա՞յ։
Արդ, բոլորս ալ գիտենք ու կ՛ընդունինք որ հայերէնաւանդ որակաւոր, հմուտ, նուիրեալ, գաղափարապաշտ ու իր սրբազան առաքելութեան հաւատարիմ ուսուցիչները մատի վրայ կը համրուին այլեւս ամբողջ սփիւռքի տարածքին, նոյնիսկ Լիբանանի ու Հալէպի մէջ։
Քանի որ անոնք քիչ են ու գրեթէ անգտանելի, ուրեմն, տրամաբանութիւնը կը պահանջէր որ անոնք իրենց դպրոցներուն կողմէ վարձատրուէին բարձր ու արտակարգ աշխատավարձով, աւելի քան՝ ուսողութեան, կամ ըսենք՝ քիմիագիտութեան ուսուցիչը։
Բայց…իրականութիւնը ճի՛շդ հակառակն է։ Մեր կրթական մարմինները չե՛ն գնահատեր հայերէնաւանդ ուսուցիչը ըստ արժանւոյն, գիտնալով հանդերձ՝ թէ ան իր այլ պաշտօնակիցներուն նման սեփական աշակերտներ պահելու պերճանքը չունի, չունի նաեւ հաւաքական լսարաններ սարքելով յաւելուածական մեծղի գումարներ վաստկելու պատեհութիւնը։
Հայ ուսուցիչին նկատմամբ մեր ղեկավարութեան որդեգրած այս արհամարհական կեցուածքը ի վերջոյ կը յանգի տխուր արդիւնքի մը.- ուսուցիչը կը թողու իր սիրած ասպարէզը ու իր բախտը կ՛որոնէ այլուր՝ շահաբեր ուրիշ բնագաւառներու մէջ։ Իսկ հրապարակը կը մնայ նուազ կոչում ունեցողներու, յաճախ ալ՝ անատակներու տիրապետութեան տակ…։

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here