ԱՐԺԵՒՈՐԵՆՔ ԵՒ ՊԱՀՊԱՆԵՆՔ ՀԱՒԱՏՔՈՎ ՁԵՌՔ ԲԵՐՈՒԱԾ ԱՆԿԱԽՈՒԹԻՒՆԸ

0
253

ԱՀԱՐՈՆ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ

Ժողովուրդներու  կեանքին ամենաթանկագին  հասկացողութիւնը  հայրենիքն է: Հայրենիքը այն անփոխարինելի  պատուարն  է, որուն համար  ժողովուրդին թափած  արիւնը կը շաղախուի հողին, զայն կը սրբացնէ իր  նահատակներու խորհուրդով եւ յաւերժութեան  ուղենիշ կը դառնայ անոր  ապագայ  զաւակներուն: Մեր  ժողովուրդի պատմութիւնը  նոյնպէս յարանման  է այլոց  անցած ճանապարհին: Անիկա եղած է ճակատագրական իրադարձութիւններու, գոյակռիւներու, փոթորկայոյզ  դրուագներու, տխրաշուղ եւ  լուսաւոր էջերու հանապազօրեայ  պայքար:

Մեր ժողովուրդի  նորագոյն պատմութիւնը կը սկսի  Հայոց դէմ  կազմակերպուած եւ գործադրուած  Ցեղասպանութեամբ,  Սարդարապատի հերոսամարտով եւ  Մայիսեան հանրապետութեան  ծնունդով: Իրականացաւ մեր դարաւոր երազը, երբ բուռ մը  հողի վրայ անկախացաւ մեր  հայրենիքը: Անկախութեան  հռչակումով, Մեծ Եղեռնէն  յարութիւն առած ափ մը Հայաստանը  իր ուրոյն տեղը գրաւեց միջազգային  ընտանիքին մէջ: Մայիսեան անկախութիւնը եղաւ կարճատեւ: Միջազգային եւ տարածաշրջանային  աշխարհաքաղաքական  յեղաշրջումներու  հետեւանքով  Հայաստան  դարձաւ Խորհրդային    ընտանիքի անդամ:  Այս  ժամանակամիջոցին Հայաստան զարգացաւ   զանազան բնագաւառներէ ներս: Խորհրդային փրկարար Բ. Հանրապետութեան  ժամանակաշրջանը յատկանշուեցաւ  վերածնունդի եւ վերակազմաւորման  անշեղ  գոյերթով:

Եթէ  23  Օգոստոս  1990-ին,  Խորհրդային Հայաստանի Գերագոյն Խորհուրդը որդեգրեց Հայաստանի անկախութեան հռչակագիրը,  ապա՝ 21 Սեպտեմբեր 1991-ին անկախութեան հանրաքուէի միջոցաւ  հայրենի ժողովուրդը   միաձայնութեամբ  որոշեց դուրս գալ  Խորհրդային Միութեան կազմէն եւ  դառնալ ինքնուրոյն  պետականութիւն:  21  Սեպտեմբեր 1991-ի հանրաքուէն համազգային    վճռակամութեան  եւ  հաւաքական կամքի արտայայտութիւն էր:

Հայաստան  իբրեւ անկախ պետականութիւն անմիջապէս  մաս կազմեց Միացեալ ԱզգերուԿազմակերպութեան: Անդամակցեցաւ  այլ հեղինակաւոր կառոյցներու: Դարձաւ  գերիշխան  պետութիւն:

Անկախութեան ձեռք  բերումը որքան ալ դժուար հասանելի  մնայ, զայն պահպանելը  աւելի  լուրջ հրամայականներու առջեւ կը դնէ մեզ բոլորս:  Հայաստան կը դիմագրաւէ  տարածաշրջանային  եւ ներքին  բազմաթիւ  մարտահրաւէրներ: Մեր  վճռակամութեան  եւ միասնականութեան առջեւ փոշիանալու դատապարտուած են անոնք: Մեր սեւեռակէտը պիտի ըլլայ  կերտել ժողովրդավար, ընկերային արդարութեան վրայ  յենած   պետականութիւն,  հզօր բանակ  եւ  Սփիւռք – հայրենիք փոխադարձ վստահութեան  վրայ յենած  համագործակցութիւն: Այս եռակողմ  դրոյթներու իրականացումով  գօտեպնդած պիտի  ըլլանք հզօր հայրենիքի մեր տեսլականը:

Որքան ալ  անկախ  ըլլանք մեր պետական  կառոյցներով, մեր  հայրենիքը  չի կրնար  մեկուսացած  ապրիլ իր շրջապատէն:  Մեր  դժնդակ  սահմանակիցները՝ Ատրպէյճան եւ Թուրքիա   տնտեսական   շրջապատումի ենթարկած են  Հայաստանը :  Ատրպէյճան՝ Լեռնային Ղարաբաղի հարցով չի դադրիր իր  ռազմական  նկրտումներէն: Թուրքիա՝ կը շարունակէ  ժխտել պատմութիւնը, ուրանալ  հայ ժողովուրդի դէմ  գործադրած   Ցեղասպանութիւնը եւ  իր  բռնատիրութեան տակ կը պահէ արեւմտեան Հայաստանը:  Աշխարհաքաղաքական այս վտանգաւոր   կացութեան  դէմ  Հայաստան պարտաւոր է  փնտռելու քաղաքական դաշնակիցներ, որոնք յարգելով Հայաստանի  անկախութիւնը եւ  գերիշխանութիւնը,  պիտի  երաշխաւորեն անոր  սահմաններուն անվտագութիւնը եւ պետականութեան գոյութիւնը:

Ազատութիւններու եւ արտաքին յարաբերութիւններու  զարգացումով  տարօրինակ  երեւոյթներ սկսած են   ձեւաւորուիլ  հայրենի իրականութեան մէջ, որոնք կը խաթարեն  մեր նորահաս սերունդը:  Խիստ մտահոգիչ տարողութիւն ստացած է աղանդներու  բազմացումը,   որոնք  կը գործեն մարդկային իրաւունքներու պաշտպանութեան ու  այսպէս կոչուած ազատախոհութեան սգեմի տակ..: Միս կողմէ,  Հայաստան ժողովրդավարական  երկիր ըլլալով  հանդերձ,  ընկերային արդարութիւնը հիմք չդարձաւ պետական համակարգին: Ազատ  տնտեսութիւնը  ծայրայեղ հարստացողներու եւ աղքատացողներու խորացող բեւեռ  մը ստեղծեց ժողովուրդին մէջ: Երկրին  տնտեսական եւ ընկերային կայունութիւնը  խորհրդանշող  միջին  դասակարգը  առ այսօր կը մնայ անգոյ:  Տուժեց գիւղատնտեսութիւնը:  Քաղաքական անկախութեան  անպայմանօրէն պիտի  յաջորդէր  տնտեսական, ընկերային անկախութիւնը: Հայրենիքը իր շուրջ պիտի բոլորէր  համայն հայ  ժողովուրդը: Պիտի բազմանար եւ ծաղկէր հայ ընտանիքը: Թռիչք պիտի առնէր մեր հոգեւոր ու  մտաւոր  աշխարհը, արտագաղթի փոխարէն  տեղի պիտի ունենար ներգաղթ:  Այս բոլորը կ’արձանագրենք սրտցաւ լաւատեսութեամբ նայելով ապագային, սխալները սրբագրելու վճռակամութեամբ:

Հայաստանը  համայն հայութեան  հայրենինք է:  Որքան ամուռ   հիմքերու վրայ   դրուին  Հայաստանի քաղաքական, ընկերային, տնտեսական եւ իրաւական  կառոյցները, այնքան աւելի  հզօր  կը դառնայ  ան:

Անկախութեան  օրը  յաղթահարած դժուարութիւնները  արձանագրելու  եւ  նոր սլացքներ ուրուագծելու  օրն է: Անկախութեան նահատակներուն ուխտի եւ հաւատարմութեան  օրն է:  Անկախութեան  օրը  մեր սահմանապահ  քաջարի բանակին սխրագործութիւնները վերարժեւորելու օրն է :  Բայց աւելի կարեւորը՝ մեր պետութիւնը գուրգուրալու  օրն է:

Արժեւորենք ու  պահպանենք,  պատերազմի, զրկանքներու,  հազարաւոր նահատակներու,  նուիրումի եւ   հայրենասիրութեան  հաւատքով  ձեռք  բերուած անկախութիւնը: Արժեւորենք ու պահպանենք  մեր  դիրքը  միջազգային ընտանիքին մէջ: Արժեւորենք մեր   անկախ   հանրապետութիւնը,  որպէսզի  կերտենք  մեր երազներու  Հայաստանը:

Անկախութեան  գործընթացը պիտի  շարունակուի անկասկած: Անոր  առաջադրանքը պիտի  ըլլայ  կերտել  հզօր  բանակ, ժողովրդավար  եւ ընկերային արդարութեան վրայ յենած պետականութիւն, հետապնդել հողային պահանջատիրութիւնը  եւ  Հայ Դատը:

 

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here