ՄԻՆՉԵՒ Ե՞ՐԲ ԱՅՍ ԿԱՐԳԱՊԱՀ ԼՌՈՒԹԻՒՆԸ

0
327

ԱՀԱՐՈՆ  ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ – – ՊԱՅՔԱՐ 152

Մեր   հայրենիքին  սահմանակից  թշնամի  երկու պետութիւնները՝ Թուրքիա  եւ Ատրպէյճան առիթ  չեն կորսնցներ տակաւ  սաստկացնելու    Հայաստանի  դէմ քաղաքատնտեսական շրջափակումը: Գաղտնիք մը չէ, որ  Հայաստանը մեկուսացնելու  Կովկասի պետութիւններուն  քաղաքականութիւնը մաս կը կազմէ  անոնց երկարաժամկէտ   ռազմավարական ծրագիրներուն: Առ  այսօր, Հայաստան   հեռու կը պահուի տարածաշրջանային  միջպետական  գործառքներէն, որպէսզի   անզօր  դառնայ  հակազդելու  հարաւային  Կովկաս-Արեւմուտք  փոխյարաբերութիւններուն, ինչպէս նաեւ՝  Պաքու-Թիֆլիս- Անգարա   երկաթուղագիծէն  բխելիք զինակցութեան:

Վերոյիշեալ երկու  նախագիծերուն  յաջողութիւնը  վստահաբար աշխարհաքաղաքական  նոր  կացութեան առջեւ  պիտի  դնէ  Կովկասը եւ մեր հայրենիքը,  աւելի պիտի  խորացնէ   հայրենի ժողովուրդին դիմագրաւած ընկերային, տնտեսական դժուարութիւնները: Փոխարինող  տարբերակներ անհրաժեշտ են  Հայաստանի համար:  Տնտեսական յստակ  ծրագիրի   բացակայութեան, այսօրուան  դրութեամբ,  շատ հաւանաբար  Իրանը դառնայ  Հայաստանի տնտեսութեան  շնչերակը:

Մեր թշնամիները քաղաքական, տնտեսական  եւ  քարոզչական    լուռ  պատերազմ յայտարարած են  Հայաստանի դէմ:

Մօտաւորապէս ամիս մը առաջ, Պաքուի մէջ կայացած թրքալեզու  ժողովուրդներու  7-րդ խորհրդաժողովին, Թուրքիա  յաջողեցաւ հայկական Սփիւռքի դէմ  իր  կողքին  միաւորել  Ատրպէյճանը,  Ղազախստանը եւ  Ղրղզստանը:   Մասնակիցներուն առջեւ խօսք առնելով, նախագահ Էրտողան  ըսաւ.« Մէկ ազգը  չի կրնար երկու խնդիր ունենալ. Մեր խնդիրները նոյնն են: Հայկական պնդումներուն հետ կապուած  խնդիրները, որոնց  դիմաց  կեցած է  Ատրպէյճանը,  մեր խնդիրներն են: Թուրքիա  պատրաստ է ջանքեր գործադրել ղարաբաղեան հիմնախնդիրը Ատրպէյճանի  տարածքային ամբողջականութեան  շրջանակներուն մէջ կարգաւորելու  համար: Ատրպէճանի սեփական տարածքներու՝ Լեռնային Ղարաբաղի  եւ յարակից  շրջաններու՝ հայկական  բռնագրաւման  տակ ըլլալը  մէկ միլիոն ատրպէյճանցիի ստիպած է  իբրեւ   փախստական ապրիլ իրենց տուներէն, հայրենիքէն հեռու…»:

Գաղտնիք չէ, որ   ժամանակէ մը  ի վեր, Էրտողան կը ճգնի վերատեսութեան ենթարկել առաքելութիւնը  եւ  ընդլայնել ԵԱՀԿ-ի Մինսքի Խումբի համանախագահութեան կազմը:

Էրտողանի վերոյիշեալ յայտարարութիւնը  մտահոգիչ զարգացում  մըն է ԵԱՀԿ-ի  հովանաւորութեան տակ  կայացող  Լեռնային  Ղարաբաղի   հակամարտութեան բանակցութիւններուն վրայ: Էրտողան կը  մոռնայ, թէ ԵԱՀԿ-ի  Մինսքի համանախագահութիւնը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտութեան կարգաւորման հիմք ընդունած է  տարածքային ամբողջականութեան եւ  ժողովուրդներու ինքնորոշման սկզբունքները, բնականաբար   խաղաղ  ճանապարհներու հիման վրայ:

Խորհրդաժողովը միաժամանակ Ատրպէյճանին աջակցելու կոչ  ուղղեց  արտերկրի  թուրքերուն: Չորս  երկիրներ  հայկական  Սփիւռքի դէմ պայքարելու  որոշում ընդունեցին: Դժբախտաբար, Հայաստանի եւ Սփիւռքահայ   քաղաքական հոսանքներու ուշադրութենէն վրիպեցաւ  այս  վտանգաւոր   եղելութիւնը եւ կամ  թերացան  ըստ արժանւոյն  գնահատական տալու  մտահոգիչ այս յայտարարութիւններուն: Թուրք-ազերիական հակաքարոզչութիւնը լեզուակից,  արիւնակից, ցեղակից  դաշնակիցներ կը փնտռէ  հայ  ժողովուրդի  դէմ իր պայքարին մէջ:

Մենք՝ Սփիւռք եւ  հայրենիք,  մեր խորհրդաւոր  լռութեամբ   դարձեալ մարսեցինք այս  գայթակղութիւնը: Այնքան մը  կազմակերպուած լռութիւն, որ կասկած կ’արթնցնէ յաճախ ՝ արդեօք  կ’ընկալե՞նք կատարուածին կշիռը..: Նուազագոյն  յանդգնութիւնն անգամ   չունեցանք  բողոքելու    ԵԱՀԿ-ի համանախագահութեան կամ Մարդկային Իրաւանց Եւրոպական Ատեանին:  Բացի  քանի մը   ձայներէ, պաշտօնական եւ  անպաշտօն մակարդակներու վրայ  մեր լռութիւնը խորհրդաւոր էր պարզապէս:

Պաքուի  մէջ  տեղի ունեցող  թրքալեզու  ժողովուրդներու համագործակցութեան  եօթներորդ խորհրդաժողովին, նախագահ Էրտողան  յանդգնեցաւ յայտարարելու, թէ Կովկասի  խաղաղութիւնը  վտանգուած պիտի մնայ այնքան  ժամանակ, որ  բռնագրաւուած  կը մնան «Ատրպէյճանի հողերը»: Էրտողան  յայտնեց, թէ  Թուրքիան իր կարելին պիտի ընէ  «Ատրպէյճանի տարածքներուն« վերատիրանալու համար…:   Այս այն  Թուրքիան  է, որուն նախագահը՝  Էրտողան,  իւրաքանչիւր  նորապսակ  թուրք ամոլէ  կը պահաջէ առնուազն երեք  զաւակ պարգեւել  հայրենիքին..:  Այս այն  քոչւոր Թուրքիան՝  ուր  օր չանցնիր առանց կեղծելու  պատմութիւնը, յափշտակելու Փոքր Ասիոյ   բնիկ ժողովուրդներուն  մշակութային  կոթողները, յուշարձանները, կալուածները, աշխարհին ներկայացնելով  իբրեւ  թրքական  մշակոյթի  ժառանգ..:

Ու՞ր  կը  գտնուինք մենք իբրեւ  պետութիւն եւ Սփիւռք, քաղաքական  անդուլ այս   պայքարին մէջ, երբ  թշնամիին  նկռտումները  յստակ են  բոլորին: Համեստ հարցում մը.  Իրազե՞կ ենք  արդեօք  այս  զարգացումներուն:   Ինչպէ՞ս  մեկնաբանել մեր  կարգապահ լռութիւնը:  Կարծէք  պատահածները  երկրորդական, անյիշարժան  մանրուքներ ըլլային:  Անտարբերութեան թ՞է  քարոզչական լծակներու  անբաւարարութեան  պէտք է վերագրել  մեր լռութիւնը..:  Որքանով ներելի  է, երբ   ազգային մտահոգութիւններ  լքած, երկրորդական  վէճերով ժամավաճառ կը դառնանք քիչ մը ամէն տեղ, ումպէտս  վատնելով մեր  ներուժը:  Ո՞վ չի գիտեր, թէ  թուրք -ազերիական  սերտակցութիւնը ինչպիս՞ի  սպառնալիք կը ներկայացնէ    Հայաստանին  եւ Լեռնային Ղարաբաղին: Արհաւիրք, որուն առաջին  հետեւանքը  պիտի   ըլլայ հայաթափումի նոր հոսք մը  Հայաստանէն:

Լռութիւնը ոսկի է, կ’ըսէ՝ առածը: Սակայն այս պարագային  լռութիւնը անտարբերութեան եւ  կրաւորականութեան   ապացոյց  է, դժբախտաբար: Թուրք-ազերիական   օրըստօրէ զարգացող ռազմական, տնտեսական, առեւտրական  փոխյարաբերութիւնները կարելի չէ  դիտել մատներու առանքով: Հաւաքական պատասխանատուութիւն մը  ունինք բոլորս, որմէ կամայական պատճառներու   տակ զլացումը,  քայքայիչ  հետեւանքներ կրնայ  ունենալ  մեր հայրենիքին  եւ Սփիւռքի վրայ:  Սթափինք  մեր թմբիրէն:Լռութիւնը  ոճիր է…:

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here