Տոմսակ Առաջին – ԴԱՆԱԿԸ ՈՍԿՈՐԻՍ ՀԱՍԱՒ

0
305

Վիրաւորուած եմ որպէս…

 ԴՄԳ

  Համբերութիւնն ալ սահման մը ունի: Այդ սահմանը հասաւ եւ անցաւ իմ պարագայիս: Տակարը լեցուեցաւ ու սկսաւ յորդիլ (վաղո՜ւց): Խօսքիս մեխը ուղղուած է անհարկի, անթոյլատրելի, աւելորդ եւ անտեղի օտար բառօգտագործողներու ուղղութեամբ: Կատղեցնելու աստիճան յամառութեամբ  ոմանք, ինչպէս հայրենի պետական այրեր, հեռատեսիլի խօսնակներ, մեկնաբաններ, բաւական լուրջ դէմքեր, որոնց յանձնած ենք Հայոց լեզուի օգտագործումը, չարաչար կ’անտեսեն մեր մայրենիին անաղարտութիւնը, այլեւ կ’արհամարհեն կամ հաշուի չեն առներ մեր բարեմիտ դիտողութիւններն ու քննադատութիւնները:

Եթէ հրաշքով մը այսօր մեր մէջ յայտնուէին Մեծն Մեսրոպ Մաշտոց, Սահակ Պարթեւ կաթողիկոս, Մովսէս Խորենացի, Եզնիկ Կողբացի, նախ դիտողութիւն պիտի ընէին մեզի պէսներուն մեր անաղարտութեան պայքարը անզիջում կերպով կատարած չըլլալուն համար, այլեւ ամէն մէկը Քրիստոսի պարանէն աւելի հաստ պարան մը առնելով անխնայ դուրս պիտի շպրտէին Հայոց լեզուն աղարտողները մայրենի լեզուի տաճարէն՝ ահագնադղորդ ձայնով գոռալով.

– Դո՛ւրս կորսուեցէք մեր հիմնած կաճառէն, զոր դուք աղբանոցի վերածեր էք: Դո՛ւրս, անմիջապէ՛ս:

Սկսած եմ ամչնալ ես ինձմէ նաեւ, որովհետեւ շուրջ քառասուն տարի հայոց լեզու, հայ գրականութիւն եւ հայոց լեզու դասաւանդած եմ Կիպրոսէն Լոս Անճելըս ու Երուսաղէմ, ծառայած եմ ու կը շարունակեմ ծառայել հայ մամուլին ու հասարակական կեանքին, բայց անզօր գտնուած եմ բուռն պայքար մղելու նշածս երւոյթին դէմ: Տակաւին քիչ առաջ երբ կը հետեւէի Երեւանէն հեռասփռուող հաղորդումի մը, յայտագրին մեկնաբանը վեց անգամ գործածեց «ռենտա» (rent, վարձք) բառը, երեք անգամ՝ «ադեկուատ» բառը (հաւասար, բաւարար, յարմարութիւն), եւ այլն: Շարեմ կարգ անհարկի ու քաղքենի մարդոց կողմէ գործածուող բառեր՝ ինֆորմացիա, սամմիտ (summit, գագաթաժողով), պարլամենտ, ինստրուկցիա, ռեստորան, ֆուրշէթ, ռեցենզիա, ակցիա, պերաժկի, մաղադանոս, գազար, լեգիտիմ (legitim) եւ այլն եւ այլն: Դեռ աւելին՝ կարծէք օրէնքի կարգ անցած է եւ էական բայի խոնարհումէն ի սպառ ջնջուած է ներկա ժամանակի երրորդ դէմքը, այսինքն «Է»ն դարձած «ա» (ասում ա. Պէտք ա…):

Ամբողջ պատասխանատուութիւնը կը բարդեմ նախ այս անհարկի բառերը գործածողներու վրայ՝ նաեւ պետական հսկողութեան խիստ բացակայութեան վրայ, որուն մէջ կը մտնեն հայագիտական հիմնարկները, Լեզուի հիմնարկը (կաճառէն ներս), հեռուստատեսային ընկերութիւններու յանցաւոր անտարբերութեան եւ ի վերջոյ նաեւ իշխանութիւններու կրաւորականութեան վրայ:

Կ’աղաչեմ, տուէ՛ք ինծի Քրիստոսի պարանին նման միջոց մը կամ հրաշագործ ցախաւել մը՝ մաքրելու համար մեր սրբութիւն սրբոց Մայրենի լեզուն:

(շարունակութիւն 1)

 

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here