Ամանորի Մաղթանք

0
700

Գէորգ Պետիկեան

Ամանորի խորհուրդէն թելադրուած, սկսած եմ արդէն կեանքի ու անոր հետ միաձուլուած ճակատագրին հիւսած խաղերը վերապրեցնել: Ուրկէ՞ սկսիմ: Շուարած եմ: Այս վայրկեանին ինծի համար էականը այն է, թէ անցնող տարուան ընթացքին արդեօ՞ք որքանով կրցած եմ մեր տան ճաշասեղանին վրայ հանապազօր պատառ մը հացը ապահովել եւ կամ որքանո՞վ կրցած եմ իբրեւ հայր, օգտակար դառնալ ընտանիքիս եւ զաւակներուս ու մանաւանդ հասնիլ անոնց բոլոր կարիքներուն: Միւս կողմէ, միութենական կեանքիս մէջ, արդեօք որքանո՞վ գործնական ներկայութիւն եղած եմ անոր ծրագրումներու իրականացման աշխատանքներուն, կամ որքանով օժանդակած եմ ապրած գաղութիս, հայրենիքիս եւ կամ ազգիս զանազան հարցերու լուծման եւ կամ ի՞նչ եղած են այս առթիւ իմ աջակցութեանս չափանիշները:
Եւ տակաւին՝ քանի՞ հատոր հայերէն կամ օտար լեզուով գիրքեր կարդացած եմ, հայկական ձեռնարկներու ներկայ եղած եմ եւ կամ ալ քանի՞ էջ կրցած եմ տրամադրել յուշերուս:
Միւս կողմէ, իբրեւ հայ անհատ, յստակ է, թէ տակաւին չեմ կրցած ճակատաբացօրէն զաւակ-ներուս ըսել, թէ մենք ալ, Սփիւռքի տարածքին ապրողներս ալ՝ Հայաստանի քաղացի ենք:
Բայց… որո՞ւ հոգն է, թէ անցնող տարին ես ինչե~ր ըրած, կամ ի~նչ ծրագիրներ իրականացու-ցած եմ: Ըսէ՛ք. արդեօ՞ք այս մէկը զուտ անձնական հարց մը չէ՞: Ուստի, որո՞ւ հոգը:
Բայց ինչ ալ ըլլան մտածումներս ու անոնց սահմանները՝ լաւագոյնն ու բարին կը մաղթեմ բոլորիդ: Շնորհաւոր Նոր Տարի:

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here