Քիչ մըն ալ…գիտութիւն

0
163

Ապարանցի տղան  կը հարցնէ հօրը.

– Հայրի՛կ,  ճի՞շդ է, որ կենդանիներուն աչքերը գիշերները կը փայլին:

– ճիշդ է,  տղա՛ս։

– Հայրի՛կ, օրինակ,  ո՞ր կենդանիներունը:

–Ի՞նչ գիտնամ, տղա՛ս , շունին, կատուին, գայլին, բորենիին և  այլն։

–Հայրի՛կ, Էշերուն աչքքերն ալ կը փայլի՞ն գիշերները:

–Ծօ՛, տղա՛ս, եթէ էշերուն աչքերը փայլէին, Ապարանը Լաս-Վեկաս կ’ըլլար։

———–

Բժիշկը ապարանցի  հիևանդը քննելէ ետք կըսէ։

– Բարեկա՛մ,  դուն սրտի հարց  ունիս,  և լաւ կ’ըլլայ, որ  օրական գոնէ ժամ մը քալես։

– Յարգելի՛ բժիշկ, գործէս առա՞ջ քալեմ,  թէ՞ գործէս երք:

Բժիշկը կը հարցնէ.

– Ինչ գործ կ’ընես օրուան մէջ:

– Նամակաբաշխ եմ, բժի՛շկ ջան։

—————————

 

Բժիշկը կը թելադրէ ապարանցիին 20 անգամ օճառով շփել ձեռքերը՝ պսակաձեւ ժահրը սպաննելու համար: Իսկ ապարանցին 19 անգամ կը շփէ:

–Ինչո՞ւ 20 անգամ չշփեցիր,– կը հարցնէ  բժիշկը:

–Չեմ ուզեր սպաննել, կ’ուզեմ չարչարել զինքը:

————————–

 

Ապարանցին կամաց-կամաց  այն աստիճան   կը կապուի նորածին առջինեկ թոռնիկին, որ խոր ափսոսանքով կ’ըսէ կնոջը.

–Ա՜յ կնիկ, այսքան տարի է գիտնայինք, որ թոռնիկ ըսուածը այսքան համով բան է,  նախ թոռնիկ կը բերէինք, յետոյ …  զաւակ:

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here