Անաւարտ պատերազմը Արցախի

0
92

Գրող՝ ճարտարագէտ  Թադէոս Եսայեան

Գիժ էր հովը գերվարուած այդ օրին

Երբ արեւը մեր սարերէն դուրս տարին,

Շաղն  առտուան արցունքի պէս կաթեցաւ

Վրան զոհին որ մօր արցունք չունեցաւ …

 

Երէկ էր դեռ բիլ կապոյտ կար երկինքին,

Հերոսները հասեր էին բարձրունքին,

Կարծես ոգին Դաւիթ Բեկի Նժդեհի

Կապեր էին հայոց սիրտերը իրար …

 

 Բայց հովը իժ թրքալեզու վայրենի

Բնաջնջեց ծաղիկները սարերուն,

Ո՛հ ներեցէք հերոսներուն լուսհոգի

Որ չկրցան ծաղիկ բերել մայրերուն …

 

Բայց լսեցէք դուք երդումը ողջերուն

պիտ՛ անպայման ետ տուն բերեն արեւին,

Եռագոյնով պիտ՛ բարձրանան  սարերուն

Ու խոստացուած ծաղիկով գան մայրերուն …

 Գրող՝ ճարտարագէտ  Թադէոս Եսայեան 

 

Պատկերի  ձեւաւորում՝ Շաքէ Մանկասարեան

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here