Հայոց Սուրբ Գիրը

0
152
 Երան  Գույումճեան
Սուրբ գիրը հայոց եւ խօսքը հատու
Եղեր են զէնքեր փրկութեանն հայուն,
Հուրն են արծարծեր Հայկեան ոգիին,
Սրտապնդեր են հայերն Հայկածին…
Ու սուլթանն անգամ զարհուրեր է միշտ
Գիրէն ու գիրքէն մեր Մեսրոպատառ,
Քանզի անոնց մէջ կան միշտ անթեղուած
Հայ հոգին, ոգին, կամքն Արարչածին…
Ու երբ փորձեր են հայ գիրքը այրել,
Հայն անոր դիմաց դրեր է կեանքը,
Ոսկի ու արծաթ, քարեր թանկարժէք,
Քանզի հայ գիրքն է փրկութեան լաստը,
Մեր ապաւէնը, գանձարանն անգին,
Ուր մեր տառերը կ’ըլլան մէյ մէկ թուր,
Մահացու հարուած կու տան ոսոխին,
Կ’ըլլան երաշխիք նոր զարթօնքներու…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here