Մեծերուն Պատգամը

0
230
Նուարդ Մատոյեան-Տարագճեան
«Բոյլ Մեծաց»
«Փրկուած Մասունքներ»
Գ. Թ.
Հայ ժողովուրդը հարուստ է իր բազմաբեղուն գրիչներով
ու մտաւորականներով:
Հայը հպարտ է, ազգային ոգին ներշնչող իր մեծերով:
Անոնց մատուցած ծառայութիւնը հայ գրականութեան ու
մշակոյթին, համարելով ամէնէն շօշափելի ապացոյցը իրենց
ցեղային կենսունակութեան, ստեղծագործ կամքին եւ
աննահանջ նուիրումին:
Այդ օրը, Հայաստանի գրողներու տան մեծ դահլիճին
մէջ, հայոց Մեծերուն ձայնը կը հնչէր սրտառուչ
պատգամներ ուղղելով սերունդներուն:
Վահագն Դաւթեանի գօտեպնդող, խորիաստ խօսքն էր
ձայնագրուած, 1989 թուականի պատմական իրադարձութիւններու
թէժ օրերուն:_
«Ինչպէս ենք մենք այս աղէտի թողած հետեւանքների տակից, այս
փլատակների տակից դուրս գալու:
Բայց ես հաւատում եմ մեր ժողովրդին : Մեր ժողովուրդն այսպիսի
աղէտներ չէ, որ տեսել է: Աւելի ծանր աղէտներ է տեսել, եւ մեր
կենսունակութիւնը, եթէ բացառիկներից չէ
աշխարհում, լաւագոյններից է»:
« Եւ մեծ է, հանճարեղ է այն ժողովուրդը, որ կարողանում է իր
տառապանքները յաղթանակների վերածել:
Եւ մեծ է, հանճարեղ է այն ժողովուրդը, որ կարողանում է իր
տառապանքները, իր գլխին եկած արհաւիրքները վերածել ուղիղ
դրանց հակադրութեան»:
«Մենք պատմական հարուստ փորձ ունենք այդ ուղղութեամբ եւ
կարծում եմ այս անգամ էլ մեր ճակատագրից ու մեր մենամարտից
յաղթանակով դուրս կը գանք»:
Այդ օրը, ամբողջ դահլիճը գերուած էր մեծերու արտասանած
խօսքերով:
Որքան այժմէական ու որքան համահունչ կը հնչէին հայ
միտքի ու արուեստի հսկաներուն խօսքերը:
«Վարդանանք» ի անկրկնելի հեղինակն էր հոն:
Հոն էր, «Սասունցի Դաւիթ» մեծածաւալ քանդակին
հեղինակը:
Տիեզերական թռիչքին միտք տուող «Էքստազ » կտաւը
ստեղծող, համաշխարհային հռչակ նուաճած ՝
Երուանդ Քոչարի խաղաղութեան ու բարութեան
կոչերը ուժգնութեամբ կը հնչէին Գրողներու տան
բոլոր անկիւններէն:
« Թող չարը կորչի եւ բարին բոյն դնի մեր սրտերում, եւ բոլոր
մարդկութեան սրտերում»:
«Աշխարհից թող վերանան թշնամութիւնը, ատելութիւնը
եւ պատերազմը»:
«Մեզ՝ հայերիս համար միակ ցանկալին եւ երանելին ՝
խաղաղութիւնն է»:
Արտասանուող իւրաքանչիւր բառ, կու գար թարմութիւն
սփռելու, վերակենդանացնելու անցեալի պանծալի
դէմքերը, պատմական դէպքերն ու իրողութիւնները:
Վերջապէս, իր հեղինակաւոր խօսքով ելոյթ կ՜ունենայ ամենայն
հայոց բանաստեղծուհի՝ Սիլվա Կապուտիկեանը:
Յիշելով Գլարա Թերզեանի աշխատութիւնները,
բանաստեղծուհին իր գնահատանքի խօսքը
եզրափակեց ըսելով,_
« Գրողի արժէքը չափւում է հասարակութեան վրայ իր
ազդեցութեամբ»:
«Գլարան հաւաքել է ոչ միայն մարդոց ձայները, այլեւ մարդոց
հոգիները։
« Լաւութիւն արա ու մի սպասիր հատուցման…»:
Կապուտիկեանը, իր ոգեշունչ առոգանութեամբ ոչ միայն
ներշնչեց ունկնդիրները, այլեւ արտասանեց սքանչելի
տողեր իր քերթուածներէն ._
« Լաւութիւն արա ու ջուրը նետիր.
Լաւութիւն արա ու մի երկմտիր,
Թաքուն մի յուսայ հատուցում ու վարձ,
Նետիր գետերը ու նետիր անդարձ:
Գետը կը տանի, կը խառնի ծովին,
Քո նետած լաւը՝ աշխարհի լաւին,
Որ ծովը մի քիչ աւել քաղցրանայ,
Որ լաւով լցուի ամպը երկնքում,
Ու բարութիւնը՝ հողին ու հոգուն
Անձրեւի փոխուած տեղայ անխտիր:
Լաւութիւն արա ու ջուրը նետիր …»:
« Գրական Դէմքեր» (հատուածներ, 2003)

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here