Ապրիլ 24…1915

0
206

Նուարդ Մատոյեան- Տարագճեան

Հայ Ժողովուրդին Անկորնչելի Իրաւունքները

Կը Սպասեն Իրենց Արդար Դատաստանին

Ինչպէ՞ս կարելի էր անտարբեր մնալ, ու խուլ ձեւանալ.

երբ 1915 թուականին կը գործադրուէր

մարդկութեան ամէնէն ողբերգական սպանդը՝

20-րդ դարու առաջին ցեղասպանութիւնը:

Ազգերու պատմութեան մէջ իր նախադէպը չունեցող,

ժողովուրդի մը բնաջնջման ահաւոր ոճիրը, դեռ

կը սպասէ համաշխարհային ճանաչման եւ

միջազգային համընդհանուր արդար դատաստանին:

Մարդկային յառաջդիմութեան ապացո՞յցն է այս:

Թէ՞ իր յետամնաց ըլլալուն տխուր վկայութիւնը:

Երբ կ՜անտեսուին արհաւիրքի մատնուած

Ժողովուրդներու թշուառութիւնն ու իրենց հանդէպ

գործադրուած բարբարոսական նախճիրները:

Երբ իբրեւ անմարդկային յղացում,

երկու միլիոն անզէն հայեր, կը մորթուէին

թուրքի եաթաղանով:

Որպէսզի թուրք բարբարոսները բնակութիւն հաստատէին

Հայոց պատմական հայրենիքին՝ Արեւմտահայաստանի

Վանայ լիճի աւազանին, Մշոյ դաշտերուն, Տարօնի եւ

Սասունի լեռներուն վրայ:

Այսօր անիրաւուած ազգ մը , իր հայրենի հողէն

բռնի ոյժով արմատախիլ եղած , բռնագաղթուած

հայութիւնը, ցասումով ու ընդվզումով պայքար կը մղէ

տիրանալու իր արդար իրաւունքներուն:

Ժողովուրդ , որ կը պայքարի արդարութեան խորունկ համոզումով,

իրաւացի եւ արդար դատ մը պաշտպանելու:

Պայքար՝ իբրեւ մարդկային տարրական իրաւունք,

ապրելու իր հայրենի հողին վրայ, որուն կապուած է

հազարամեակներու իր կեանքը:

Ամիսն Ապրիլ Է…

Դարաշրջան մը ամբողջ, Հայոց Եղեռնի զոհերուն

հեծեծագին մրմունջն է , որ կը ժայթքի Տէր Զօրի անապատի

աւազուտներու ընդերքէն:

Մրմունջն է ուխտի ու պահանջատիրութեան :

Դարերու պայքարի դիմադրական ոգին է,

արդարութեան յաղթանակի ամուր հաւատքով:

Պայքար՝ նուաճելու հայութեան անկորնչելի

իրաւունքները, որուն դիմաց ծով արիւն հեղեց

հայ ժողովուրդը:

Հայ նահատակներուն արեան կանչը,

այսօր արդար լուծում կը պահանջէ

աշխարհի տիրակալներէն:

Այդ կը պահանջէ Հայոց Ցեղասպանութեան

106-րդ տարելիցը:

Այդ կը պահանջէ՝ հայ ժողովուրդի պատմական

ու ներկայ պահանջատիրութեան հարցի լուծումը:

Այսօր թագադիր բռնակալներուն պէտք է յիշեցնել՝

Թուրքին սփռած աւերին մոխիրէն, յօշոտումին ու

մահուան ահաւոր նախճիրներէն յառնած հայ ժողովուրդը,

Տէր Զօրի անապատներու սուիններու սարսափէն

վերապրած հայութիւնը , պիտի շարունակէ իր

արդար պայքարը՝ պահանջատէրի իրաւունքով:

Պայքար՝ ետ տուն բերելու գերեվարուած Արարատը՝

բաբախուն սիրտը հայոց աշխարհին:

Աստուածաշնչեան այն սուրբ լեռը,

որ տարերային իր հզօրութեամբ ու վեսութեամբ,

դար ու դարեր շարունակ, ստեղծագործելու եւ

խիզախելու լիցք հաղորդեց հայ հոգիներուն:

Այն լեռը, որ կ՜ապրի իւրաքանչիւր հայու

մտորումերուն, յոյզերուն եւ յոյսերուն մէջ:

Լեռ մը, որ կենսատու աւիշն է հայ գրողին ու

բանաստեղծին ներշնչումներուն:

Լուռ վկան է հայոց բռնագրաւուած հողերուն,

Խորհրդանիշն է եւ գոյութեան փաստն է՝

հայ ժողովուրդի հազարամեակներու պատմութեան:

Արարատն է յոյսի փարոսը հայ ժողովուրդին:

Այդ յոյսը չի խամրիր երբեք,

մինչեւ յաղթական տուն դառնան

Մասիս լեռան սէգ կատարները վեհ:

Հայ բանաստեղծին սրտառուչ խօսքն է,

որ այսօր կը հնչէ, արթնցնելու կարծրացած

խիղճը մարդկութեան,_

«Հաւատում եմ հայոց դատը չի կո՜րչի,

Անմեղ ազգը անապատը չի կորչի,

Ամէն փոքր մեծերին է հաւասար,

Դժոխքում էլ Արարատը չի՜ կորչի » …:

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here