Ապրիլեան Քառօրեայէն Երկու Տարի Անց

0
111

ԵՐԵՒԱՆ, «Արմրատիօ».- Լրագրող Լիլիթ Մուրադեան կը հաղորդէ.

«Եռաբլուր»  պանթէոնում հոգեհանգստի կարգ է, խնկարկում ի յիշատակ ապրիլեան  պատերազմում զոհուած հայորդիների: Նշանառու Գրիգոր Յարութիւնեանի մայրը՝ տիկին Անահիտն է խաչակնքում ու աղօթում որդու համար: Ուժերիդ գերլարումով մօտենում ես նրան ու  փորձում ես զրուցել: Նա արդէն յստակ գիտի ի՞նչ հարց են իրեն ուղղելու: Ասում է՝ ցաւը չի  մեղմացել:

Յետոյ արդէն ասում բազմաթիւ անգամ պատմածը՝  ո՞վ, ինչպէ՞ս իրեն տեղեակ  պահեց որդու զոհուելու մասին. Ասում է, որ   մինչ լուրը կը հասնէր նրան՝ սիրտը վատ բան էր  կանխազգում: Գիշերը մի քանի անգամ արթնացաւ սրտի ծակոցից, քնած տեղը լսել էր որդու ձայնը՝  յետոյ ինքն էր հանգստացրել այն յոյսով,  որ որդու հետ խօսել էր  Մարտի 31ին:

Տիկին Անահիտն շտապում էր տուն: Միւս որդին, ով այս պահին ծառայում է բանակում, զինուորական արձակուրդ էր եկել:

Առաջին անգամ զինուորները չլսեցին հրամանատարին, անհաւասար պայքարը շարունակւում էր… Քեարամ Սլոյեանը, Ռոբերտ Աբաջեանը, Անդրանիկ Զոհրաբեանը զոհուեցին իրենց հրամանատարի հետ:

«Եռաբլուր»  պանթէոնում Քեարամի մայրն է: Նախօրօք մտածուած սփոփանքի  բոլոր խօսքերն անիմաստ են թւում, սկսում ես բառեր փնտռել, բայց նրանք այնքան ուժեղ են, որ իրենք են քեզ օգնութեան հասնում: Քեարամի մայրն ասում է, որ միւս որդուն ճանապարհում  է հայոց բանակ ու նոյն պահին էլ  յաւելում՝ հպարտ է իր Քեարամով:

Եթէ Մարտակերտում չլինէին Ուրֆանեանի նմանները, հիմա Մարտակերտ քաղաքը հակառակորդի ձեռքում կը լինէր: Ապրիլից յետոյ շատ բան փոխուեց, սակայն  մի բան մնաց անփոփոխ՝ եղած դէպքում այսօր էլ պատրաստ են մեր տղաները հակառակորդին հուժկու հարուած հասցնել: Արմէնակ Ուրֆանեանի մայրիկին չի սփոփում հերոսի մայր լինելու գիտակցումը:

Յանկարծ նկատում եմ, որ «Եռաբլուր» պանթէոն են բարձրանում ապրիլեան  պատերազմի մասնակիցները, որոնցից շատերն այսօր բուժւում են  նորաբաց վերականգնողական կենտրոնում: «Ռադիօլուր»ի զրուցակիցը Յովհաննէս Պօղոսեանն է, յիշում է, որ  գիշերը պայթիւնի ձայն է լսել, որից յետոյ էլ սկսուել են հիմնական գործողութիւնները:

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here